حدیث دربارهدل بستگى

عنه عليه السلام ـ في كِتابِهِ إلى عَمرِو بنِ العاص في حَربِ صِفّين ـ:أمّا بَعدُ، فَإِنَّ الَّذي أعجَبَكَ مِنَ الدُّنيا مِمّا نازَعَتكَ إلَيهِ نَفسُكَ ووَثِقتَ بِهِ مِنها لَمُنقَلِبٌ عَنكَ ومُفارِقٌ لَكَ، فَلا تَطمَئِنَّ إلَى الدُّنيا فَإِنَّها غَرّارَةٌ. ولَوِ اعتَبَرتَ بِما مَضى لَحَفِظتَ ما بَقِيَ، وَانتَفَعتَ بِما وُعِظتَ بِهِ. ۱

امام على عليه السلام ـ در نامه اش به عمرو بن عاص در جنگ صفّين ـ:امّا بعد، اين دنيايى كه تو را خوش آمده و نفست مشتاق آن گشته و بدان، دل بسته اى، بى گمان، به تو پشت خواهد كرد و از تو جدا خواهد شد. پس به دنيا دل خوش مكن كه دنيا. فريبنده است. اگر از آنچه گذشته است، عبرت گيرى، آنچه را مانده است، حفظ خواهى كرد و از پند و اندرزهايش استفاده خواهى كرد.

۱.وقعة صفّين: ص 498، بحار الأنوار: ج 32 ص 539 ح 451.

کلیدواژه‌ها دنیای نکوهیده شناخت دنیای نکوهیده حقیقت دنیای نکوهیده دل بستگی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «اى دنيا! با انواع بلاها بر بنده مؤمن من، تلخ شو و امور دنيايش را به كام او شرنگ ساز و زندگى اش را بر او ننگ گردان و برايش شيرين مشو كه به تو دل بستگى پيدا كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در زير آن ديوارى كه خداوند متعال در ستايش از آن ياد كرده و فرموده است: «و در زير آن، گنجى متعلّق به آن دو نفر [كودك يتيم [بود» ، لوحى زرّين قرار داشت و در آن، چنين نوشته شده بود: «به نام خداى مهرگسترِ مهربان. در شگفتم از كسى كه به مرگ، يقين دارد، چگونه شاد مى شود؟ و در شگفتم از كسى كه به تقدير، يقين دارد، چرا اندوهگين مى شود؟ و در شگفتم از كسى كه به از كف رفتن دنيا و بى وفايى آن به اهلش يقين دارد، چگونه به آن دل خوش مى كند؟ معبودى جز خدا نيست.

امام على عليه السلام:اعتماد كردن به دنيا، از بزرگ ترين فريب هاست.

امام على عليه السلام:من، شما را از دنيا برحذر مى دارم؛ زيرا كه دنيا شيرين و خرّم است. چه بسيار كسانى كه به دنيا اعتماد كردند و دنيا، آنان را دردمند ساخت، و چه بسيار كسانى كه به دنيا دل خوش كردند و دنيا، آنان را زمين زد، و چه بسيار افراد با جاه و جلالى كه دنيا، حقيرشان كرد!

امام على عليه السلام:دنيا، بدن ها را كهنه و آرزوها را نو مى كند، مرگ را نزديك و اميد را دور مى سازد. هرگاه صاحب دنيا به خوشى اى از آن آسوده خاطر گشت، دنيا او را از آن خوشى به محذورى كشاند.

الكافى ـ به نقل از جابر ـ:خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم. فرمود:. اى جابر! مؤمنان به ماندنشان در دنيا مطمئن نيستند و از رسيدن به آخرتشان [بهشت [آسوده خاطر نيستند. اى جابر! آخرت، خانه ماندگارى است و دنيا، خانه نابودى و زوال؛ امّا اهل دنيا اهل غفلت اند و اين مؤمنان اند كه اهل فهم و انديشيدن و عبرت آموختن هستند. نه آنچه با گوش هايشان شنيدند، آنان را از ياد خداوند ـ كه نامش شكوهمند باد ـ كَر ساخت، و نه آنچه از زرق و برق ديدند، آنان را از ياد خداوند، كور ساخت. پس به پاداش آخرت دست يافتند، چنان كه به اين دانش و معرفت، دست يازيدند.

امام صادق عليه السلام:اگر دنيا نابود شدنى است، پس دل خوش كردن به آن، چرا؟!

امام صادق عليه السلام:عيسى بن مريم عليهاالسلام به يارانش مى گفت: «اى فرزندان آدم! از دنيا به خدا بگريزيد و دل هايتان را از دنيا بيرون بريد؛ زيرا كه نه شما شايسته دنياييد، نه دنيا شايسته شماست. نه شما در دنيا مى مانيد، نه دنيا براى شما مى مانَد. دنيا، فريبكار و مصيبت بار است. فريب خورده [ى واقعى] كسى است كه فريب دنيا را بخورد؛ زيان ديده، كسى است كه به دنيا آرميد؛ به هلاكت در افتاده، كسى است كه دنيا را دوست داشت و خواستارش شد. پس به درگاه آفريدگارتان توبه آريد و از پروردگارتان پروا كنيد و بترسيد از آن روزى كه هيچ پدرى به كار فرزندش نمى آيد و هيچ فرزندى نيز به كار پدرش نخواهد آمد.