حدیث دربارهدل بستگى

عنه عليه السلام:إنّي اُحَذِّرُكُمُ الدُّنيا، فَإِنّها حُلوَةٌ خَضِرَةٌ. كَم مِن واثِقٍ بِها قَد فَجَعَتهُ، وذي طُمَأنينَةٍ إلَيها قَد صَرَعَتهُ، وذي أُبَّهَةٍ ۱ قَد جَعَلَتهُ حَقيرا. ۲

امام على عليه السلام:من، شما را از دنيا برحذر مى دارم؛ زيرا كه دنيا شيرين و خرّم است. چه بسيار كسانى كه به دنيا اعتماد كردند و دنيا، آنان را دردمند ساخت، و چه بسيار كسانى كه به دنيا دل خوش كردند و دنيا، آنان را زمين زد، و چه بسيار افراد با جاه و جلالى كه دنيا، حقيرشان كرد!

۱.الاُبَّهَةُ: العَظَمة والبهاء (النهاية: ج 1 ص 18 «أَبه»).

۲.نهج البلاغة: الخطبة 111، تحف العقول: ص 181 بزيادة «وذي حذر قد خدعته» بعد «قد صرعته»، غرر الحكم: ح 6947 ـ ح 6949 نحوه، بحار الأنوار: ج 73 ص 97 ح 82.

کلیدواژه‌ها دنیای نکوهیده شناخت دنیای نکوهیده حقیقت دنیای نکوهیده دل بستگی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «اى دنيا! با انواع بلاها بر بنده مؤمن من، تلخ شو و امور دنيايش را به كام او شرنگ ساز و زندگى اش را بر او ننگ گردان و برايش شيرين مشو كه به تو دل بستگى پيدا كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در زير آن ديوارى كه خداوند متعال در ستايش از آن ياد كرده و فرموده است: «و در زير آن، گنجى متعلّق به آن دو نفر [كودك يتيم [بود» ، لوحى زرّين قرار داشت و در آن، چنين نوشته شده بود: «به نام خداى مهرگسترِ مهربان. در شگفتم از كسى كه به مرگ، يقين دارد، چگونه شاد مى شود؟ و در شگفتم از كسى كه به تقدير، يقين دارد، چرا اندوهگين مى شود؟ و در شگفتم از كسى كه به از كف رفتن دنيا و بى وفايى آن به اهلش يقين دارد، چگونه به آن دل خوش مى كند؟ معبودى جز خدا نيست.

امام على عليه السلام:اعتماد كردن به دنيا، از بزرگ ترين فريب هاست.

امام على عليه السلام ـ در نامه اش به عمرو بن عاص در جنگ صفّين ـ:امّا بعد، اين دنيايى كه تو را خوش آمده و نفست مشتاق آن گشته و بدان، دل بسته اى، بى گمان، به تو پشت خواهد كرد و از تو جدا خواهد شد. پس به دنيا دل خوش مكن كه دنيا. فريبنده است. اگر از آنچه گذشته است، عبرت گيرى، آنچه را مانده است، حفظ خواهى كرد و از پند و اندرزهايش استفاده خواهى كرد.

امام على عليه السلام:دنيا، بدن ها را كهنه و آرزوها را نو مى كند، مرگ را نزديك و اميد را دور مى سازد. هرگاه صاحب دنيا به خوشى اى از آن آسوده خاطر گشت، دنيا او را از آن خوشى به محذورى كشاند.

الكافى ـ به نقل از جابر ـ:خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم. فرمود:. اى جابر! مؤمنان به ماندنشان در دنيا مطمئن نيستند و از رسيدن به آخرتشان [بهشت [آسوده خاطر نيستند. اى جابر! آخرت، خانه ماندگارى است و دنيا، خانه نابودى و زوال؛ امّا اهل دنيا اهل غفلت اند و اين مؤمنان اند كه اهل فهم و انديشيدن و عبرت آموختن هستند. نه آنچه با گوش هايشان شنيدند، آنان را از ياد خداوند ـ كه نامش شكوهمند باد ـ كَر ساخت، و نه آنچه از زرق و برق ديدند، آنان را از ياد خداوند، كور ساخت. پس به پاداش آخرت دست يافتند، چنان كه به اين دانش و معرفت، دست يازيدند.

امام صادق عليه السلام:اگر دنيا نابود شدنى است، پس دل خوش كردن به آن، چرا؟!

امام صادق عليه السلام:عيسى بن مريم عليهاالسلام به يارانش مى گفت: «اى فرزندان آدم! از دنيا به خدا بگريزيد و دل هايتان را از دنيا بيرون بريد؛ زيرا كه نه شما شايسته دنياييد، نه دنيا شايسته شماست. نه شما در دنيا مى مانيد، نه دنيا براى شما مى مانَد. دنيا، فريبكار و مصيبت بار است. فريب خورده [ى واقعى] كسى است كه فريب دنيا را بخورد؛ زيان ديده، كسى است كه به دنيا آرميد؛ به هلاكت در افتاده، كسى است كه دنيا را دوست داشت و خواستارش شد. پس به درگاه آفريدگارتان توبه آريد و از پروردگارتان پروا كنيد و بترسيد از آن روزى كه هيچ پدرى به كار فرزندش نمى آيد و هيچ فرزندى نيز به كار پدرش نخواهد آمد.