حدیث دربارهترجيح دنيا بر آخرت
عنه عليه السلام:أيُّهَا النّاسُ، اتَّقُوا اللّهَ، فَما خُلِقَ امرُؤٌ عَبَثا فَيَلهُوَ، ولا تُرِكَ سُدىً فَيَلغُوَ، وما دُنياهُ الَّتي تَحَسَّنَت لَهُ بِخَلَفٍ مِنَ الآخِرَةِ الَّتي قَبَّحَها سوءُ النَّظَرِ عِندَهُ، ومَا المَغرورُ الَّذي ظَفِرَ مِنَ الدُّنيا بِأَعلى هِمَّتِهِ كَالآخَرِ الَّذي ظَفِرَ مِنَ الآخِرَةِ بِأَدنى سَهمَتِهِ. ۱
امام على عليه السلام:اى مردم! از خدا بترسيد؛ زيرا هيچ كس بيهوده آفريده نشده است تا در نتيجه، عمر خويش را به سرگرمى بگذراند، و سرِ خود رها نشده است تا در نتيجه، زندگى اش را به پوچى و باطل سپرى كند، و دنياى او كه خويشتن را برايش آراسته، نمى تواند جايگزين آخرتى شود كه بد نگريستن به آن، او را در نظرش زشت جلوه گر ساخته است، و فريب خورده اى كه به بالاترين خواست خويش از دنيا دست يافته، مانند كسى نيست كه [حتّى] به كم ترين بهره خويش از آخرت، دست يافته باشد.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 370، تنبيه الخواطر: ج 1 ص 79، بحار الأنوار: ج 73 ص 132 ح 136.