حدیث دربارهپاداش كسى كه دنيا را به حق برگيرد

مسند ابن حنبل عن خولَةَ بِنتِ قَيس ـ اِمرَأَةِ حَمزَةَ بنِ عَبدِ المُطَّلِب رضى الله عنه ـ:إنَّ رَسولَ اللّه صلى الله عليه و آله دَخَلَ عَلى حَمزَة فَتَذاكَرَا الدُّنيا، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إنَّ الدُّنيا خَضِرَةٌ حُلوَةٌ، فَمَن أخَذَها بِحَقِّها بورِكَ لَهُ فيها، ورُبَّ مُتَخَوِّضٍ في مالِ اللّهِ ومالِ رَسولِهِ لَهُ النّارُ يَومَ يَلقَى اللّهَ. ۱

مسند ابن حنبل ـ به نقل از خوله دختر قيس، همسر حمزة بن عبد المطّلب ـ:پيامبر خدا بر حمزه وارد شد و ميان آن دو از دنيا سخن به ميان آمد. پيامبر خدا فرمود: «دنيا، جذّاب و شيرين است. پس هر كه آن را به حق برگيرد، در آن به او بركت داده شود و اى بسا تصرّف كننده در مال خدا و مال پيامبر او كه آن روز كه خدا را ديدار كند، آتش در انتظار او باشد.

۱.مسند ابن حنبل: ج 10 ص 299 ح 27122، سنن الترمذي: ج 4 ص 587 ح 2374، المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 76 ح 6932 عن حمنة وكلاهما نحوه، المعجم الكبير: ج 24 ص 230 ح 585، شُعب الإيمان: ج 7 ص 280 ح 10306 عن عمرة بنت الحارث نحوه، حلية الأولياء: ج 7 ص 311 وليس فيهما صدره، كنز العمّال: ج 3 ص 184 ح 6075.

کلیدواژه‌ها دنیا اهمیت دنیا و نقش آن در ساختن آخرت پاداش کسی که دنیا را به حق برگیرد

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا دل پذير و شيرين است. هركه در آن مالى از حلال به دست آورد و در راه درستش هزينه كند، خداوند، او را بر اين كار، پاداش دهد و به بهشت خويش بَرَد و هركه در دنيا، مالى از غيرِ حلال به دست آورد و به ناحق هزينه اش كند، خداوند، او را به سراى خفّت و خوارى در آوَرد. اى بسا تصرّف كننده اى در مال خدا يعنى برخلاف رضاى خدا در آن دخل و تصرّف كند. و پيامبر او كه روز قيامت، آتش، سزاى اوست. خداوند مى فرمايد: «هر بار كه آتش آن فرو نشيند، شراره اى [تازه] برايشان مى افزاييم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دنيا را از راه حلال طلب كند، براى اين كه دست خواهش و نياز به سوى كسى دراز نكند و خانواده اش را تأمين كند و به همسايه اش محبّتى نمايد، با چهره اى چون ماه شب چهارده، خدا را ديدار كند و هركه دنيا را از راه حلال بطلبد، براى آن كه با ثروتش بر ديگران بنازد و آن را به رُخ بكشد، در حالى خداوند را ديدار كند كه خدا از او در خشم است.

امام باقر عليه السلام:هركس در دنيا به دنبال روزى رود تا دست نياز سوى مردم دراز نكند و خانواده اش را در آسايش قرار دهد و به همسايه اش كمك كند، روز قيامت، با صورتى چون ماه شب چهارده، خداوند را ديدار مى كند.