حدیث دربارهپاداش كسى كه دنيا را به حق برگيرد

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الدُّنيا خَضِرَةٌ ۱ حُلوَةٌ، مَنِ اكتَسَبَ فيها مالاً مِن حِلِّهِ وأنفَقَهُ في حَقِّهِ أثابَهُ اللّهُ عَلَيهِ وأورَدَهُ جَنَّتَهُ، ومَنِ اكتَسَبَ فيها مالاً مِن غَيرِ حِلِّهِ وأنفَقَهُ في غَيرِ حَقِّهِ أحَلَّهُ اللّهُ دارَ الهَوانِ، ورُبَّ مُتَخَوِّضٍ في مالِ اللّهِ ۲ ورَسولِهِ لَهُ النّارُ يَومَ القِيامَةِ. يَقولُ اللّهُ: «كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَـهُمْ سَعِيرًا» ۳. ۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا دل پذير و شيرين است. هركه در آن مالى از حلال به دست آورد و در راه درستش هزينه كند، خداوند، او را بر اين كار، پاداش دهد و به بهشت خويش بَرَد و هركه در دنيا، مالى از غيرِ حلال به دست آورد و به ناحق هزينه اش كند، خداوند، او را به سراى خفّت و خوارى در آوَرد. اى بسا تصرّف كننده اى در مال خدا ۵ و پيامبر او كه روز قيامت، آتش، سزاى اوست. خداوند مى فرمايد: «هر بار كه آتش آن فرو نشيند، شراره اى [تازه] برايشان مى افزاييم».

۱.خَضِرَة: أي غَضّة ناعمة طريّة (النهاية: ج 2 ص 41 «خضر»).

۲.رُبّ مُتَخَوّضٍ في مال اللّه: أي ربّ مُتصرّف في مال اللّه تعالى بما لا يرضاه اللّه (لسان العرب: ج 7 ص 147 «خوض»).

۳.الإسراء: 97.

۴.شُعب الإيمان: ج 4 ص 396 ح 5527 عن ابن عمر، كنز العمّال: ج 3 ص 184 ح 6076.

۵.يعنى برخلاف رضاى خدا در آن دخل و تصرّف كند.

کلیدواژه‌ها دنیا اهمیت دنیا و نقش آن در ساختن آخرت پاداش کسی که دنیا را به حق برگیرد

احادیث دیگر این موضوع

مسند ابن حنبل ـ به نقل از خوله دختر قيس، همسر حمزة بن عبد المطّلب ـ:پيامبر خدا بر حمزه وارد شد و ميان آن دو از دنيا سخن به ميان آمد. پيامبر خدا فرمود: «دنيا، جذّاب و شيرين است. پس هر كه آن را به حق برگيرد، در آن به او بركت داده شود و اى بسا تصرّف كننده در مال خدا و مال پيامبر او كه آن روز كه خدا را ديدار كند، آتش در انتظار او باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دنيا را از راه حلال طلب كند، براى اين كه دست خواهش و نياز به سوى كسى دراز نكند و خانواده اش را تأمين كند و به همسايه اش محبّتى نمايد، با چهره اى چون ماه شب چهارده، خدا را ديدار كند و هركه دنيا را از راه حلال بطلبد، براى آن كه با ثروتش بر ديگران بنازد و آن را به رُخ بكشد، در حالى خداوند را ديدار كند كه خدا از او در خشم است.

امام باقر عليه السلام:هركس در دنيا به دنبال روزى رود تا دست نياز سوى مردم دراز نكند و خانواده اش را در آسايش قرار دهد و به همسايه اش كمك كند، روز قيامت، با صورتى چون ماه شب چهارده، خداوند را ديدار مى كند.