دنيادوستى با آخرت دوستى جمع نمى شود

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنياطلبى به آخرت زيان مى زند و آخرت طلبى به دنيا لطمه مى زند. شما به دنيا زيان بزنيد كه آن به زيان زدن، سزاوارتر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دنيايش را دوست بدارد، به آخرت خود زيان مى رساند، و هر كه آخرتش را دوست بدارد، به دنياى خويش زيان مى زند. پس، شما آنچه را ماندگار است، بر آنچه فناپذير است، ترجيح دهيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دنيا را دوست بدارد، هراس آخرت از دلش مى رود. خداوند به هيچ بنده اى علمى نداد و آن علم بر دنيادوستى او نيفزود، مگر آن كه از خداوند متعال دورتر شد، و خشم خداوند متعال بر او فزونى گرفت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دنيايش را دوست بدارد و بدان شادمان گردد، ترس آخرت از دلش مى رود.

عيسى عليه السلام ـ در اندرزهايش ـ:به حق به شما مى گويم: هر كه زراعتش را از علف هاى هرز پاك نكند، علف هايش بسيار مى گردد، چندان كه همه زراعت را فرا مى گيرد و تباهش مى كند. همچنين كسى كه دنيادوستى را از دلش بيرون نكند، همه دلش را فرا مى گيرد تا جايى كه ديگر مزه آخرت دوستى را نچشد.

عيسى عليه السلام:دوستى دنيا و آخرت، در دل هيچ مؤمنى نمى گنجند، چنان كه آب و آتش در يك ظرف نمى گنجند.

امام على عليه السلام:جوينده دنيا، آخرت را از دست مى دهد و مرگ، او را در مى رسد و ناگهان او را فرو مى گيرد، و از دنيا جز به آنچه قسمت اوست، نمى رسد.

امام على عليه السلام:كسى كه دنيا مطلوب او باشد، به آخرت دست نمى يابد.

امام على عليه السلام:هر كس چيزى از دنيا را به دست آورد، بيشتر از آنچه به دست آورده، از آخرت از دست مى دهد.

امام على عليه السلام:هر كس خواهان تجمّلات دنيا باشد، زندگى جاويدان مطلوب را از دست مى دهد.

امام على عليه السلام:خواهانِ جمع ميان دنيا [ى نكوهيده] و آخرت بودن، از نيرنگ هاى نفْس است.

امام على عليه السلام:با برگزيدنِ دوستى دنياست كه آدميان به سوء عاقبت، گرفتار مى شوند.

امام على عليه السلام:آخرت و دنيا [ى نكوهيده]، با هم جمع نمى شوند.

امام على عليه السلام:با وجود دنياخواهى، كار براى آخرت، سودى نمى بخشد.

امام على عليه السلام:كسى كه سرگرم دنياست، چگونه براى آخرت كار كند؟!