بى ارزش تر از كفش وصله دار

نهج البلاغة ـ به نقل از ابن عبّاس ـ:در ذى قار، بر امير مؤمنان عليه السلام در آمدم كه مشغول وصله كردن كفش خويش بود. به من فرمود: «اين كفش، چند مى ارزد؟». گفتم: ارزشى ندارد! فرمود: «به خدا سوگند كه اين كفش در نزد من، محبوب تر از فرمان روايى بر شماست، مگر آن كه حقّى را به پا دارم، يا باطلى را از ميان بردارم».

الإرشاد:چون امير مؤمنان عليه السلام ره سپار بصره شد، در رَبَذه فرود آمد. در آن جا آخرين گروه حاجيان به ديدار امام عليه السلام آمدند و در خيمه ايشان جمع شدند تا از سخنان ايشان چيزى بشنوند. ابن عبّاس مى گويد: من نزد امام عليه السلام آمدم و ديدم لنگه كفشى را مى دوزد. گفتم: پرداختن به اصلاح كار ما، لازم تر از اين كارى است كه مى كنيد! امام عليه السلام به من چيزى نگفت، تا آن كه كفشش را وصله كرد و آن را كنار لنگه ديگرش گذاشت و آن گاه فرمود: «اين را قيمت بگذار». گفتم: قيمتى ندارد! فرمود: «يك چيزى بگو!». گفتم: دِرهمِ شكسته اى [، اگر بيرزد]. فرمود: «به خدا سوگند كه اين جفت كفش، در نزد من، محبوب تر از اين فرمان روايى بر شماست، مگر آن كه حقّى را به پا دارم، يا باطلى را از ميان بردارم».