حدیث دربارهترغيب به زهد

عنه عليه السلام:أفضَلُ النّاسِ مَن تَنَزَّهَت نَفسُه، وزَهَدَ عَن غُنيَةٍ ۱. ۲
امام على عليه السلام:برترينِ مردم، كسى است كه جانش وارسته باشد و با وجود توانگرى در دنيا، زهد بورزد. ۳
۱.يُقال: غَنِيتُ بكذا عن غيره: إذا استَغنَيت به، والاسم الغُنيَة، فأنا غنيّ (المصباح المنير: ص 455 «غنى»).
۲.غرر الحكم: ح 3103، عيون الحكم والمواعظ: ص 121 ح 2750 نحوه.
۳.آقا جمال خوانسارى، مترجم و شارح غرر الحكم، براى اين عبارت، چند وجه ذكر كرده است: 1. به فقر بسازد و خواهش توانگرى نداشته باشد. 2. در دنيا از روى توانگرى بى رغبت باشد؛ يعنى قناعت كند و خود را به آن، توانگر گرداند و به سبب آن، در دنيا بى رغبت شود. 3. خود را از آن، با وجود قدرت بر سعى در آن، بى نياز داند، نه اين كه در آن از راه عجز از سعى در آن بى رغبت باشد.

احادیث دیگر این موضوع

۸