حدیث دربارهبرحذر داشتن از زهد ريايى
عنه عليه السلام ـ في أصنافِ المُسلِمين ـ:ومِنهُم مَن أبعَدَهُ عَن طَلَبِ المُلكِ ضُؤولَةُ نَفسِهِ، وَانقِطاعُ سَبَبِهِ، فَقَصَرَتهُ الحالُ عَلى حالِهِ، فَتَحَلّى بِاسمِ القَناعَةِ، وتَزَيَّنَ بِلِباسِ أهلِ الزَّهادَةِ، ولَيسَ مِن ذلِكَ في مَراحٍ ولا مَغدىً. ۱
امام على عليه السلام ـ درباره گروه هاى مسلمانان ـ:گروهى از مردم را بى لياقتى ذاتى و نداشتن اسباب و امكانات، از طلب حكومت، باز داشته است. از اين رو، به وضعى كه دارند، تن داده اند و خود را به نامِ خوش قناعت، آراسته اند و جامه زيباى اهل زهد پوشيده اند، در حالى كه لحظه اى از شب و روز، چنين نبوده اند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 32، بحار الأنوار: ج 78 ص 5؛ مطالب السؤول: ص 32.