حدیث دربارهنكوهش آن كه آخرتش را به دنياى ديگران بفروشد
الإمام عليّ عليه السلام:قِوامُ الدُّنيا بِأَربَعَةٍ: بِعالِمٍ مُستَعمِلٍ لِعِلمِهِ، وبِغَنِيٍّ باذِلٍ لِمَعروفِهِ، وبِجاهِلٍ لا يَتَكَبَّرُ أن يَتَعَلَّمَ، وبِفَقيرٍ لا يَبيعُ آخِرَتَهُ بِدُنيا غَيرِهِ.
وإذا عَطَّلَ العالِمُ عِلمَهُ، وأمسَكَ الغَنِيُّ مَعروفَهُ، وتَكَبَّرَ الجاهِلُ أن يَتَعَلَّمَ، وباعَ الفَقيرُ آخِرَتَهُ بِدُنيا غَيرِهِ فَعَلَيهِمُ الثُّبورُ ۱. ۲
امام على عليه السلام:استوارى دنيا، به چهار چيز است: عالِمى كه علمش را به كار مى گيرد، توانگرى كه نيكى (بخشش) مى كند، نادانى كه از آموختنْ تكبّر نمى ورزد، و نادارى كه آخرتش را براى دنياى ديگرى نمى فروشد.
هر گاه عالِم، علمش را به كار نبندد و توانگر، از نيكى (بخشش) دريغ كند و نادان از آموختنْ تكبّر ورزد و نادار، آخرتش را براى دنياى ديگرى بفروشد، نابودى گريبانگيرشان مى شود.