حدیث دربارهاندازه پرداختن به آخرت

الإمام عليّ عليه السلام ـ مِمّا أوصى بِهِ ابنَهُ الحَسَنَ عليه السلام عِندَ وَفاتِهِ ـ:إذا عَرَضَ شَيءٌ مِن أمرِ الآخِرَةِ فَابدَأ بِهِ، وإذا عَرَضَ شَيءٌ مِن أمرِ الدُّنيا فَتَأَنَّهُ حَتّى تُصيبَ رُشدَكَ فيهِ. ۱

امام على عليه السلام ـ از سفارش هاى ايشان به فرزندش حسن عليه السلام، در هنگام وفاتش ـ:هر گاه چيزى از كار آخرت برايت پيش آمد، [زود،] آن را شروع كن، و هر گاه چيزى از كار دنيا برايت پيش آمد، درنگ كن تا راه درست را در آن بيابى.

۱.الأمالي للمفيد: ص 221 ح 1، الأمالي للطوسي: ص 7 ح 8 كلاهما عن الفجيع العقيلي عن الإمام الحسن عليه السلام، بحار الأنوار: ج 71 ص 215 ح 16.

کلیدواژه‌ها آخرت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی اهتمام به آخرت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى دنيايت چنان كار كن كه گويى تا ابد زنده مى مانى، و براى آخرتت چنان كار كن كه گويى همين فردا خواهى مُرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيايتان را آباد كنيد، و براى آخرتتان چنان كار كنيد كه گويى همين فردا مى ميريد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عمل كن همانند عمل كردن كسى كه اميد دارد در پيرى بميرد، و حذر كن همانند حذر كردن كسى كه مى ترسد همين فردا بميرد.

امام على عليه السلام:روزگار، سه روز است و تو در ميانه آنهايى: ديروزى كه با هر آنچه در آن بود، گذشت و هرگز برنمى گردد. پس، اگر در آن نيكى انجام داده اى، از رفتنش اندوهى ندارى و از آمدنش خوش حال گشته اى، و اگر در آن [در انجام دادن اعمال نيك [كوتاهى كرده اى، از رفتنش و كوتاهى كردنت در آن، سخت افسوس مى خورى. و تو، در امروزى كه در آن به سر مى برى، از فردايش خبر ندارى، و نمى دانى، كه شايد به آن نرسى و اگر هم برسى، شايد در آن، همان گونه كوتاهى ورزى كه در ديروزِ گذشته كوتاهى كرده اى. پس، از آن سه روز، يكى، روزى است كه گذشته است و تو در آن، كوتاهى ورزيده اى، و ديگرى، روزى است كه چشم به راهش هستى و يقين ندارى كه در آن، كوتاهى نمى كنى. تنها روز تو، آن روزى است كه تو در آن به سر مى برى، و تو را سِزَد كه در كوتاهى كردن ديروزِ از دست رفته ات بينديشى و فكر كنى كه چه كارهاى نيكى را از دست داده اى و در صدد كسب آنها برنيامده اى و چه بدى ها و گناهانى كه در انجام دادنشان كوتاهى نكرده اى. و تو، با اين حال، با فردايى روبه رو هستى كه مطمئن نيستى بِدان مى رسى، و يقين ندارى كه در آن، كار نيكى (ثوابى) كسب مى كنى و يا از بدى (گناهى) تباه كننده [ى اعمال نيك] باز مى ايستى. بنا بر اين، حالتِ تو نسبت به روزى كه پيش رو دارى، همانند روزى است كه پشت سر گذاشته اى. پس، همانند كسى عمل كن كه از روزها اميدى ندارد، مگر به همان روز و شبى كه در آن به سر مى برد. پس، عمل كن يا وا گذار، و خدا بر اين كار، ياور است.