حدیث دربارهويژگى هاى آخرت گرايان

تفسير القمّي عن حفص بن غياث:قال أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام: يا حَفصُ، ما مَنزِلَةُ الدُّنيا مِن نَفسي إلاّ بِمَنزِلَةِ المَيتَةِ؛ إذَا اضطُرِرتُ إلَيها أكَلتُ مِنها. ۱ يا حَفصُ، إنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ عَلِمَ مَا العِبادُ عامِلونَ وإلى ما هُم صائِرونَ، فَحَلُمَ عَنهُم عِندَ أعمالِهِمُ السَّيِّئَةِ لِعِلمِهِ السّابِقِ فيهِم، فَلا يَغُرَّنَّكَ حُسنُ الطَّلَبِ مِمَّن لا يَخافُ الفَوتَ. ثُمَّ تَلا قَولَهُ: «تِلْكَ الدَّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لاَ يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِى الاْءَرْضِ وَلاَ فَسَادًا وَ الْعَـقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ» وجَعَلَ يَبكي، ويَقولُ: ذَهَبَت وَاللّهِ الأَمانِيُّ عِندَ هذِهِ الآيَةِ. ۲
تفسير القمّى ـ به نقل از حفص بن غياث ـ:امام صادق عليه السلام فرمود: «اى حفص! دنيا در نزد من به منزله مُردار است، كه در صورت اضطرار (ناچارى)، از آن مى خورم. اى حفص! خداوند متعال مى داند كه بندگان چه خواهند كرد و به كجا ره سپار خواهند شد. پس، به سبب علم قبلى اى كه درباره آنان دارد، به هنگام اعمال بدشان، با آنها بردبارى مى ورزد. بنا بر اين، حُسن تعقيب (عجله نكردن در مجازات) از جانب كسى كه بيمِ از دست رفتن (فرار مجرم) را ندارد، تو را نفريبد». امام عليه السلام سپس اين آيه را تلاوت كرد: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در زمين، خواستار برترى (سركشى) و فساد نيستند، و فرجام، از آنِ پرهيزگاران است» و شروع به گريستن كرد و فرمود: «به خدا سوگند كه با اين آيه، آرزوها [براى ثواب بردن بدون عمل،] بر باد رفت».
۱.إنّ إعمار الدنيا من المسائل التي أوصى بها القرآن الكريم؛ قال اللّه تعالى: «هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ الاْءَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا»، وبناءً على هذا فليس المراد في هذه الروايات وما يجري مجراها هو العزوف عن الدنيا وعدم إعمارها، بل المراد الإكتفاء من إمكاناتها المادّية بقدر الحاجة، وحينئذٍ ستكون الدنيا مقدّمة للآخرة وموجبة للثواب الاُخروي.
۲.تفسير القمّي: ج 2 ص 146، سعد السعود: ص 87، بحار الأنوار: ج 78 ص 193 ح 7.

احادیث دیگر این موضوع

۸
الأمالى طوسى ـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ:محبوب ما و پيامبر ما صلى الله عليه و آله ـ كه پدر و مادرم و جانم فدايش باد ـ يك ماه پيش از مرگش، خبر رحلتش را به ما داد. و چون زمان فراق نزديك شد، ما را در اتاقى جمع كرد و نگاهى به ما انداخت و چشمانش پر از اشك شد و سپس فرمود: «خوش آمديد. خداوند شما را زنده بدارد. خداوند شما را حفظ كند. خداوند شما را نصرت دهد. خداوند شما را نفع برساند. خداوند شما را هدايت فرمايد. خداوند شما را توفيق بخشد. خداوند شما را به سلامت دارد. خداوند شما را بپذيرد. خداوند شما را روزى دهد. خداوند شما را رفعت بخشد. شما را به تقواى الهى سفارش مى كنم، و به خداوند نيز سفارش شما را مى كنم، و آشكارا به شما هشدار مى دهم كه در ميان بندگان خدا و در زمين او، بر خدا برترى نجوييد؛ چرا كه خداوند متعال، به من و به شما فرموده است: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در زمين، خواستار برترى و فساد نيستند و فرجام [ـِ نيك]، از آنِ پرهيزگاران است» و نيز فرموده است: «آيا جايگاه متكبّران، در دوزخ نيست؟» ».