حدیث دربارهابو ذر

المُستدرَك على الصَّحيحَين عن أبي سفيان عن أشياخه:دَخَلَ سَعد عَلى سَلمان يَعودُهُ فَبَكى، فَقالَ لَهُ سَعدٌ: ما يُبكيكَ يا أبا عَبدِ اللّه، تُوُفِّيَ رَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله وهُوَ عَنكَ راضٍ، وتَرِدُ عَلَيهِ الحَوضَ وتَلقى أصحابَكَ؟! فَقالَ سَلمان: أما إنّي لا أبكي جَزَعا مِنَ المَوتِ، ولا حِرصا عَلَى الدُّنيا، ولكِنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَهِدَ إلَينا عَهدا حَيّا ومَيِّتا، قالَ: «لِتَكُن بُلغَةُ أحَدِكُم مِنَ الدُّنيا مِثلَ زادِ الرّاكِبِ» وحَولي هذِهِ الأَساوِدُ. قالَ: فَإِنَّما حَولَهُ إجّانَةٌ وجَفنَةٌ ومِطهَرَةٌ! ۱

المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابو سفيان، از اساتيدش ـ:سعد به عيادت سلمان رفت. سلمان گريست. سعد گفت: چرا گريه مى كنى، اى ابو عبد اللّه؟ پيامبر خدا كه از دنيا رفت، از تو راضى بود، و تو در كنار حوض [كوثر] بر او وارد خواهى شد و دوستانت را ملاقات خواهى كرد. سلمان گفت: «من نه از ترس مرگ، گريه مى كنم و نه به خاطر علاقه مندى به دنيا؛ بلكه پيامبر خدا براى زمان حياتش و پس از مرگش به ما سفارش كرد و فرمود: بايد توشه هر يك از شما به مانند توشه مسافر باشد در حالى كه پيرامون من، اين همه افعى است». در پيرامون او، فقط يك تشت و يك قابلمه و يك آفتابه بود!

۱.المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 353 ح 7891، شُعب الإيمان: ج 7 ص 305 ح 10395، حلية الأولياء: ج 1 ص 195 عن جابر نحوه، تنبيه الغافلين: ص 244 ح 318، كنز العمّال: ج 3 ص 721 ح 8573؛ تنبيه الخواطر: ج 2 ص 215 نحوه، روضة الواعظين: ص 538، بحار الأنوار: ج 22 ص 381 ح 14.

کلیدواژه‌ها زهد به دنیا نمونه های زهد ابو ذر

احادیث دیگر این موضوع

الاحتجاج ـ به نقل از سلمان، در پاسخ نامه اى كه عمر به او نوشت ـ:امّا اين كه نوشته اى كه من به بافتن حصير و خوردن نان جو روى آورده ام: اينها چيزى نيست كه به سبب آن، مؤمن سرزنش و توبيخ شود! اى عمر! به خدا سوگند كه خوردن نان جو و بافتن حصير و بى نياز شدن از خوردنى ها و نوشيدنى هاى رنگارنگ و [بى نياز شدن] از غصب حقّ مؤمن و مطالبه چيزى كه حق نيست، در نزد خداوند، برتر و محبوب تر است و به پرهيزگارى نزديك تر. من خود ديدم كه پيامبر خدا، هر گاه نان جوينى به دست مى آورد، با خوش حالى آن را مى خورد و اظهار ناخرسندى نمى كرد.

امام كاظم عليه السلام:ابو ذر ـ كه رحمت خدا بر او باد ـ گفت: از سوى من، پس از آن دو قرص نان جوين ـ كه يكى را چاشت مى خورم و ديگرى را شام ـ و پس از آن دو جامه پشمين ـ كه يكى را شلوار خويش مى سازم و ديگرى را رداى خويش ـ، نكوهش خدا بر دنيا باد!.

الزهد ـ به نقل از ابو بكر بن مُنكدِر ـ:حبيب بن ابى سَلَمه، امير شام، سيصد دينار براى ابو ذر فرستاد و گفت: از اينها براى رفع نيازهايت استفاده كن. ابو ذر ـ كه رحمت خدا بر او باد ـ [به فرستاده] گفت: «آنها را به خودش برگردان. آيا كسى را از ما گستاخ تر به خدا نيافت؟ ما را همين سرپناهى كه داريم، و همين چند گوسفندى كه شب به نزد ما هستند، و بانويى كه با خدمت گزارى خود، بر ما منّت مى نهد، بس است و از بيشتر از اينها مى ترسم».