حدیث دربارهابو ذر

الاحتجاج عن سلمان ـ في جَوابِ كِتابٍ كَتَبَهُ إلَيهِ عُمَر ـ:وأمّا ما ذَكَرتَ أنّي أقبَلتُ عَلى سَفِّ ۱ الخوصِ وأكلِ الشَّعيرِ، فَما هُما مِمّا يُعَيَّرُ بِهِ مُؤمِنٌ ويُؤَنَّبُ عَلَيهِ! وَايمُ اللّهِ يا عُمَرُ، لاَءَكلُ الشَّعيرِ وسَفُّ الخوصِ وَالاِستِغناءُ بِهِما عَن رَفيعِ المَطعَمِ وَالمَشرَبِ، وعَن غَصبِ مُؤمِنٍ حَقَّهُ وَادِّعاءِ ما لَيسَ لَهُ بِحَقٍّ، أفضَلُ وأحَبُّ إلَى اللّهِ وأقرَبُ لِلتَّقوى، ولَقَد رَأَيتُ رَسولَ اللّه صلى الله عليه و آله إذا أصابَ الشَّعيرَ أكَلَهُ وفَرِحَ بِهِ ولَم يَسخَطهُ. ۲

الاحتجاج ـ به نقل از سلمان، در پاسخ نامه اى كه عمر به او نوشت ـ:امّا اين كه نوشته اى كه من به بافتن حصير و خوردن نان جو روى آورده ام: اينها چيزى نيست كه به سبب آن، مؤمن سرزنش و توبيخ شود! اى عمر! به خدا سوگند كه خوردن نان جو و بافتن حصير و بى نياز شدن از خوردنى ها و نوشيدنى هاى رنگارنگ و [بى نياز شدن] از غصب حقّ مؤمن و مطالبه چيزى كه حق نيست، در نزد خداوند، برتر و محبوب تر است و به پرهيزگارى نزديك تر. من خود ديدم كه پيامبر خدا، هر گاه نان جوينى به دست مى آورد، با خوش حالى آن را مى خورد و اظهار ناخرسندى نمى كرد.

۱.أسففت الخوص: إذا نسجت بعضه في بعض (المحيط في اللغة: ج 8 ص 252 «سفّ»).

۲.الاحتجاج: ج 1 ص 317 ح 54، بحار الأنوار: ج 22 ص 361 ح 4.

کلیدواژه‌ها زهد به دنیا نمونه های زهد ابو ذر

احادیث دیگر این موضوع

المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابو سفيان، از اساتيدش ـ:سعد به عيادت سلمان رفت. سلمان گريست. سعد گفت: چرا گريه مى كنى، اى ابو عبد اللّه؟ پيامبر خدا كه از دنيا رفت، از تو راضى بود، و تو در كنار حوض [كوثر] بر او وارد خواهى شد و دوستانت را ملاقات خواهى كرد. سلمان گفت: «من نه از ترس مرگ، گريه مى كنم و نه به خاطر علاقه مندى به دنيا؛ بلكه پيامبر خدا براى زمان حياتش و پس از مرگش به ما سفارش كرد و فرمود: بايد توشه هر يك از شما به مانند توشه مسافر باشد در حالى كه پيرامون من، اين همه افعى است». در پيرامون او، فقط يك تشت و يك قابلمه و يك آفتابه بود!

امام كاظم عليه السلام:ابو ذر ـ كه رحمت خدا بر او باد ـ گفت: از سوى من، پس از آن دو قرص نان جوين ـ كه يكى را چاشت مى خورم و ديگرى را شام ـ و پس از آن دو جامه پشمين ـ كه يكى را شلوار خويش مى سازم و ديگرى را رداى خويش ـ، نكوهش خدا بر دنيا باد!.

الزهد ـ به نقل از ابو بكر بن مُنكدِر ـ:حبيب بن ابى سَلَمه، امير شام، سيصد دينار براى ابو ذر فرستاد و گفت: از اينها براى رفع نيازهايت استفاده كن. ابو ذر ـ كه رحمت خدا بر او باد ـ [به فرستاده] گفت: «آنها را به خودش برگردان. آيا كسى را از ما گستاخ تر به خدا نيافت؟ ما را همين سرپناهى كه داريم، و همين چند گوسفندى كه شب به نزد ما هستند، و بانويى كه با خدمت گزارى خود، بر ما منّت مى نهد، بس است و از بيشتر از اينها مى ترسم».