حدیث دربارهدنيا را به سان چيزى بدان كه در رؤيا به آن ، دست مى يابى

الإمام الصادق عليه السلام:أنزِلِ الدُّنيا كَمَنزِلٍ نَزَلتَهُ فَارتَحَلتَ عَنهُ، أو كَمالٍ أصَبتَهُ في مَنامِكَ فَاستَيقَظتَ ولَيسَ في يَدِكَ شَيءٌ مِنهُ. فَكَم مِن حَريصٍ عَلى أمرٍ قَد شَقِيَ بِهِ حينَ أتاهُ، وكَم مِن تارِكٍ لاِءَمرٍ قَد سَعِدَ بِهِ حينَ أتاهُ. ۱

امام صادق عليه السلام:دنيا را به سانِ منزلگاهى بدان كه در آن فرود مى آيى و سپس از آن مى كوچى، يا مانند مالى بدان كه در خوابت مى يابى و چون بيدار مى شوى، اثرى از آن نمى بينى. اى بسا آزمندِ چيزى كه چون بدان رسيد، مايه بدبختى او گرديد، و اى بسا ترك كننده چيزى كه چون آن چيز به او رسيد، مايه خوشبختى اش گرديد!

۱.تحف العقول: ص 377 عن سفيان الثوري و ص287.

کلیدواژه‌ها زهد به دنیا رهنمودهایی برای رسیدن به زهد دنیا را به سان چیزی بدان که در رویا به آن دست می یابی

احادیث دیگر این موضوع

تنبيه الغافلين ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ:در مجلسى از مجلس هاى پيامبر خدا حضور داشتم كه مردى سفيدرو و خوش مو و رنگ، در حالى كه جامه هايى سپيد بر تن داشت، وارد شد و گفت: سلام بر شما، اى پيامبر خدا! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «و عليك السلام و رحمة اللّه». گفت: اى پيامبر خدا! دنيا چيست؟ فرمود: «رؤيايى كه در خواب مى بينند، و البته اهل دنيا، پاداش و كيفر خواهند ديد». گفت: اى پيامبر خدا! آخرت چيست؟ فرمود: «جاودانگى: گروهى در بهشت و گروهى در دوزخ». گفت: اى پيامبر خدا! بهشت چيست؟ فرمود: «ناز و نعمت ابدى كه دنيا به ترك كننده خود مى بخشد». گفت: دوزخ چيست؟ فرمود: «بخشش دنيا به دنياطلب. و اهل آن، هرگز از آن خارج نمى شوند». گفت: بهترينِ اين امّت كيست؟ فرمود: «كسى كه كارَش در دنيا، اطاعت خداوند متعال باشد». گفت: آدمى در دنيا بايد چگونه باشد؟ فرمود: «كمرِ همّتْ بربسته، همانندِ جوينده قافله». گفت: چند در دنيا مى ماند؟ فرمود: «به اندازه عقب مانده از قافله». گفت: فاصله ميان دنيا و آخرت، چه قدر است؟ فرمود: «به اندازه چشم بر هم زدنى». آن مرد رفت و ديگر ديده نشد. پيامبر خدا فرمود: «اين، جبرئيل بود. آمده بود تا شما را نسبت به دنيا زاهد، و به آخرت راغب گرداند».

تنبيه الخواطر ـ به نقل از جابر جُعفى كه به امام صادق عليه السلام گفت:فدايت شوم! مرا موعظه كن ـ جعفر بن محمّد (امام صادق عليه السلام) فرمود: «اى جابر! دنيا را مانند مالى بدان كه در عالم خواب به دست مى آورى و چون بيدار مى شوى، خبرى از آن نيست. آيا دنيا، جز جامه اى است كه مى پوشى و كهنه اش مى كنى، يا غذايى كه مى خورى و بعد تبديل به چيزى مى شود كه مى دانى؟! پس، تعجّب است از مردمى كه پيشينيانشان نگه داشته شده اند و منتظر پسينيانشان هستند. و در اين حال، در ميان نشان بانگِ رفتن سر داده شده است؛ امّا آنان همچنان سرگرم بازى اند!»

امام باقر عليه السلام ـ به جابر ـ:اى جابر!. دنيا را چون منزلگاهى بدان كه در آن فرود آمده اى و سپس از آن مى كوچى، يا مانند مالى بدان كه در عالم خواب يافته اى و چون بيدار مى شوى، خبرى از آن نيست. من اين را تنها از اين رو براى تو مثال آوردم كه دنيا در نزد خردمندان و خداشناسان همانند، جا به جا شدن سايه هاست.