حدیث دربارهخِرَد

دنیا و آخرت ج ۲، ص ۱۳۵، ح ۱۰۱۸

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:مَن سَخَت نَفسُهُ عَن مَواهِبِ الدُّنيا، فَقَدِ استَكمَلَ العَقلَ. ۱

امام على عليه السلام:كسى كه از مواهب دنيا سخاوتمندانه مى گذرد، خِرَد را به كمال رسانيده است.

۱.غرر الحكم: ح 8904، عيون الحكم والمواعظ: ص 434 ح 7490.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت خرد عوامل بهشتی شدن

احادیث دیگر این موضوع

۶

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ خِرَد را از نورى آفريده كه در دانشِ پيشينش اندوخته و نهفته بود و هيچ پيامبر مُرسَل و فرشته مقرّبى، از آن مطّلع نبود. آن گاه، دانش را نفْس آن، فهم را روحش، و زهد را سرش. قرار داد.

امام على عليه السلام:ميوه خِرَد، بيزارى از دنيا و مهار كردن هوس است.

امام على عليه السلام:خردمند، كسى است كه به آنچه نادان رغبت دارد، بى رغبت است.

امام على عليه السلام:خردمند، كسى است كه از دنياى فناپذيرِ پست، چشم بپوشد و بهشت برينِ جاويد و بلندمرتبه را بخواهد.

امام على عليه السلام:به آنچه نادانْ رغبت دارد، تو بى رغبت باش.

امام كاظم عليه السلام ـ به هشام بن حكم ـ:اى هشام! خردمند، درباره دنيا و اهل آن انديشيد و دريافت كه دنيا جز با رنج به دست نمى آيد، و در باره آخرت نيز انديشيد و دريافت كه به آن نيز جز با رنج نمى توان رسيد. پس با قبول رنج، در طلب پاينده تر از آن دو بر آمد. اى هشام! خردمندان، از دنيا دل بر كندند و به آخرت، دل بستند؛ زيرا دريافتند كه دنيا خواهان است و خواسته شده و آخرت نيز خواهان است و خواسته شده، و كسى كه آخرت را بطلبد، دنيا در طلب او بر مى آيد تا او روزى اش را به طور كامل از دنيا بر گيرد، و كسى كه دنيا را طلب كند، آخرت در طلب او بر مى آيد. و مرگش در مى رسد و دنيا و آخرتش را بر او تباه مى گرداند.