حدیث دربارهاقامت در بهشت
الإمام الصادق عليه السلام ـ في وَصِيَّتِهِ لِعَبدِ اللّهِ بنِ جُندَبٍ ـ:يَابنَ جُندَب، إن أحبَبتَ أن تُجاوِرَ الجَليلَ في دارِهِ، وتَسكُنَ الفِردوسَ في جِوارِهِ، فَلتَهُن عَلَيكَ الدُّنيا، وَاجعَلِ المَوتَ نُصبَ عَينِكَ، ولا تَدَّخِر شَيئا لِغَدٍ، وَاعلَم أنَّ لَكَ ما قَدَّمتَ وعَلَيكَ ما أخَّرتَ. ۱
امام صادق عليه السلام ـ در توصيه هايش به عبد اللّه بن جُندَب ـ:اى پسر جندب! اگر دوست دارى كه همجوار خداوندِ باشُكوه در سرايش گردى، و در بهشت در همسايگىِ او ساكن شوى، بايد دنيا در نظرت خوار باشد، و [نيز] مرگ را در برابر چشمت قرار بده، و چيزى براى فردايت پس انداز مكن، و بدان كه آنچه را [براى قيامتت] پيش بفرستى، همان از آنِ توست و آنچه بر جاى بگذارى، به زيان توست.
۱.تحف العقول: ص 304، بحار الأنوار: ج 78 ص 282 ح 1.