گوناگون
12 حدیث
رسول اللّه صلىاللهعليهوآله ـ لِرَجُلٍ ـ : ألا أدُلُّكَ عَلى مِلاكِ هذَا الأَمرِ الَّذي تُصيبُ بِهِ خَيرَ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ؟ عَلَيكَ بِمُجالَسَةِ أهلِ الذِّكرِ، و إذا خَلَوتَ فَحَرِّك لِسانَكَ مَا استَطَعتَ بِذِكرِ اللّهِ، و أحبِب فِي اللّهِ، و أبغِض فِي اللّهِ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: هان! تو را به معيار اين مسئله كه خير دنيا و آخرت را با آن به دست مىآورى، راهنمايى كنم؟ پايبند همنشينى با اهل ذكر باش و هر گاه تنها شدى، تا مىتوانى زبانت را به ذكر خدا بچرخان و در راه خدا، دوست بدار و در راه خدا، دشمن بدار.
۱.تاريخ دمشق: 13 / 317 / 3285، حلية الأولياء: 1 / 366 عن الحسن بن أبي رزين، كنز العمّال: 15 / 837 / 43329.
عنه صلىاللهعليهوآله: أمّا عَلامَةُ البارِّ فَعَشَرَةٌ: يُحِبُّ فِي اللّهِ، و يُبغِضُ فِي اللّهِ، و يُصاحِبُ فِي اللّهِ، و يُفارِقُ فِي اللّهِ، و يَغضَبُ فِي اللّهِ، و يَرضى فِي اللّهِ، و يَعمَلُ فِي اللّهِ، و يَطلُبُ إلَيهِ، ويَخشَعُ للّهِِ خائِفا مَخوفا طاهِرا مُخلِصا مُستَحيِيا مُراقِبا، و يُحسِنُ فِي اللّهِ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: نشانه شخص نيكوكار، ده چيز است: در راه خدا دوست مىدارد؛ در راه خدا دشمن مىدارد؛ در راه خدا همراهى مىكند؛ در راه خدا جدا مىشود؛ در راه خدا به خشم مىآيد؛ در راه خدا خشنود مىگردد؛ در راه خدا عمل مىكند؛ در راه خدا مىجويد؛ ترسان و ترسيده، پاك و پيراسته، آزرمگين و نگران، براى خدا فروتنى مىكند؛ و در راه خدا نيكى مىنمايد.
۱.تحف العقول: 21، بحار الأنوار: 1 / 121 / 11.
عنه صلىاللهعليهوآله: طوبى لِلمُتَحابّينَ فِي اللّهِ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: خوشا آنانكه در راه خدا با يكديگر دوستى مىكنند!
۱.الخصال: 638 / 13 عن سهيل بن غزوان البصري عن الإمام الصادق عليهالسلام، الأمالي للمفيد: 252 / 1، المحاسن: 1 / 413 / 944 كلاهما عن محمّد بن عجلان عن الإمام الصادق عليهالسلام، روضة الواعظين: 457 عن الإمام الصادق عليهالسلام عنه صلىاللهعليهوآله، بحار الأنوار: 74 / 353 / 25 و ص 392 / 13.
عنه صلىاللهعليهوآله: ما أحَبَّ عَبدٌ عَبدا للّهِِ عز و جل إلاّ أكرَمَ رَبَّهُ عز و جل. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: هرگاه بندهاى، بنده ديگرى را براى خداوند عز و جل دوست بدارد، پروردگارش را گرامى داشته است.
۱.مسند ابن حنبل: 8 / 289 / 22292 عن أبي اُمامة، كنز العمّال: 9 / 4 / 24647.
عنه صلىاللهعليهوآله: لَو أنَّ عَبدَينِ تَحابّا فِي اللّهِ ـ واحِدٌ فِي المَشرِقِ وآخَرُ فِي المَغرِبِ ـ لَجَمَعَ اللّهُ بَينَهُما يَومَ القِيامَةِ، يَقولُ: هذَا الَّذي كُنتَ تُحِبُّهُ فِيَّ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: هرگاه دو بنده، يكى در شرق و ديگرى در غرب عالم باشند و يكديگر را در راه خدا دوست بدارند، خداوند، آنان را روز قيامتْ گِرد مىآورد و به هر يك مىفرمايد: «اين، همان است كه در راه من، دوستش مىداشتى».
۱.شُعب الإيمان: 6 / 492 / 9022 عن أبي هريرة، كنز العمّال: 9 / 4 / 24646؛ جامع الأخبار: 352 / 977 وليس فيه ذيله، بحار الأنوار: 69 / 252 / 32.
الإمام عليّ عليهالسلام: وَقِّرُوا اللّهَ سُبحانَهُ، وَ اجتَنِبوا مَحارِمَهُ، و أحِبّوا أحِبّاءَهُ. ۱
امام على عليهالسلام: خداوند سبحان را بزرگ بداريد، از محرّماتش دورى كنيد و دوستانش را دوست بداريد.
۱.غرر الحكم: 10103.
عنه عليهالسلام: المَوَدَّةُ فِي اللّهِ أقرَبُ نَسَبٍ. ۱
امام على عليهالسلام: دوستى در راه خداوند، نزديكترينْ خويشاوندى است.
۱.غرر الحكم: 1402.
عنه عليهالسلام: المَوَدَّةُ فِي اللّهِ أكمَلُ النَّسَبَينِ. ۱
امام على عليهالسلام: دوستى در راه خدا، كاملترينِ دو [نوع]خويشاوندى است.
۱.غرر الحكم: 1649.
عنه عليهالسلام: المَوَدَّةُ فِي اللّهِ آكَدُ مِن وَشيجِ الرَّحِمِ. ۱
امام على عليهالسلام: دوستى در راه خدا، استوارتر از پيوند خويشاوندى است.
۱.غرر الحكم: 1538.
عنه عليهالسلام: جِماعُ الخَيرِ فِي المُوالاةِ فِي اللّهِ وَ المُعاداةِ فِي اللّهِ، وَ المَحَبَّةِ فِي اللّهِ وَ البُغضِ فِي اللّهِ. ۱
امام على عليهالسلام: همه نيكى، در دوستى كردن در راه خدا و دشمنى كردن در راه خداست، و دوستى در راه خدا و دشمنى در راه خدا.
۱.غرر الحكم: 4781، راجع النظر / النظر إلى هؤلاء عبادة.
عنه عليهالسلام: طوبى لِمَن أخلَصَ للّهِِ عِلمَهُ و عَمَلَهُ، و حُبَّهُ و بُغضَهُ، و أخذَهُ وتَركَهُ، و كَلامَهُ و صَمتَهُ. ۱
امام على عليهالسلام: خوشا آن كه دانش و كردارش، دوستى و دشمنىاش، گرفتن و واگذاشتنش، و گفتن و خاموشىاش را براى خداوند، خالص كرده است.
۱.غرر الحكم: 5964.
الإمام الرضا عليهالسلام: لِكُلِّ أخَوَينِ فِي اللّهِ لِباسٌ وهَيئَةٌ يُشبِهُ هَيئَةَ صاحِبِهِ، وهُم يُعرَفونَ بِذلِكَ، حَتّى يُدخَلوا في دارِ اللّهِ عز و جل، فَيَقولُ اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى: مَرحَبا بِعَبيدي وخَلقي وزُوّاري وَالمُتَحابّينَ فِيَّ في مَحَلِّ كَرامَتي. ۱
امام رضا عليهالسلام: براى هريك از دو برادر (دوست) در راه خدا، لباس و هيئتى است همانند هيئت دوستش كه هر دو بدان شناخته مىشوند، تا آن كه به سراى خداوند عز و جل وارد شوند. پس خداوند متعال مىفرمايد: «اى بندگان و آفريدگان و زائران من كه در راه من يكديگر را دوست مىداشتيد! به جايگاه كرامت من، خوش آمديد!».
۱.جامع الأخبار: 323 / 911.