حدیث دربارهكاملان در خدا دوستى

عنه عليه‏السلام ـ في مُناجاتِهِ ـ : سَيِّدي، أنتَ دَليلُ مَنِ انقَطَعَ دَليلُهُ، وأمَلُ مَنِ امتَنَعَ تَأميلُهُ، فَإِن كانَت ذُنوبي حالَت بَينَ دُعائي وإجابَتِكَ فَلَم يَحُل كَرَمُكَ بَيني وبَينَ مَغفِرَتِكَ، وإنَّكَ لا تُضِلُّ مَن هَدَيتَ، ولا تُذِلُّ مَن والَيتَ، ولا يَفتَقِرُ مَن أغنَيتَ، ولا يَسعَدُ مَن أشقَيتَ، وعِزَّتِكَ لَقَد أحبَبتُكَ مَحَبَّةً اِستَقَرَّت في قَلبي حَلاوَتُها، وأنِسَت نَفسي بِبِشارَتِها، ومُحالٌ في عَدلِ أقضِيَتِكَ أن تَسُدَّ أسبابَ رَحمَتِكَ عَن مُعتَقِدي مَحَبَّتِكَ. ۱

امام سجّاد عليه‏السلام ـ در نيايشش ـ : سرورا! تو راهنماى كسى هستى كه بى راهنما شده و اميد كسى هستى كه اميدش نااميد گشته است. پس اگر گناهانم ميان دعايم و اجابت تو حايل شده است، كرم تو ميان من و بخششت حايل نشده است. تو آن را كه هدايت كرده‏اى، گمراه نمى‏سازى و آن را كه با او دوستى كرده‏اى، خوار نمى‏كنى. آن كه بى نيازش ساخته‏اى، درويش نمى‏شود و آن كه شوربختش كرده‏اى، نيك‏بخت نمى‏شود. سوگند به عزتّت كه چنان دوستت مى‏دارم كه شيرينى آن، در قلبم جايگير شده و جانم به مژده آن، انس گرفته است. از داورى‏هاى عادلانه تو محال است كه اسباب رحمت خويش را بر گره‏زنندگان رشته محبّت خودت ببندى.

۱.بحار الأنوار: 94 / 169 / 22 نقلاً عن كتاب أنيس العابدين.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بارالها! دوستى‏ات را محبوب‏ترين چيزها برايم قرار ده، ترس از خودت را ترس‏آورترين چيزها نزدم قرار ده و با شوق ديدارت، نيازهاى دنيايى را از من بِبُر.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بارالها! دوستى تو و دوستى آن كه دوستت دارد و كردارى را كه مرا به دوستى‏ات مى‏رساند، از تو درخواست مى‏كنم. بارالها! دوستى خودت را نزد من محبوب‏تر از خودم، خانواده‏ام و آب خنك، قرار ده.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: اى مردم! كهن‏سال گشته‏ام، استخوانم سست شده، پيكرم فرو ريخته است و به من خبر مردنم را داده‏اند و مرگم نزديك شده و شوق ديدار پروردگارم در من، شديد شده است.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند عز و جل، نور چشمم را در نماز قرار داده است و همان گونه كه غذا را محبوب شخص گرسنه و آب را محبوب تشنه قرار داده، نماز را محبوبم ساخته است؛ حال آن كه هرگاه شخص گرسنه غذا بخورد، سير مى‏شود و هرگاه آب بنوشد، سيراب مى‏گردد؛ امّا من از نماز، سير نمى‏شوم.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: شريعت، گفته‏هاى من است و طريقت، كرده‏هايم در نسخه ديگرى: گفته‏هايم. و حقيقت، احوالم و معرفت، سرمايه‏ام و عقل، اساس دينم و دوستى، بنيادم و شوق، مركبم.

امام على عليه‏السلام ـ در نيايشش ـ : بارالها! به عزّت و جلالت سوگند كه چنان تو را دوست دارم كه شيرينى آن، در دلم استوار گشته است. هرگز جان‏هاى كسانى كه تو را به يگانگى مى‏پرستند، به اين باور نمى‏رسند كه تو دوستانت را دشمن مى‏دارى.

امام على عليه‏السلام ـ در دعايش ـ : بارالها! پروردگارا! سرور و مولاى من! از چه چيز به تو شكايت برم و براى كدام‏يك از آنها بمويم و بگريم؟ براى عذاب دردناك و سختى آن؟ يا براى طولانى بودن كيفر (مجازات) و مدّت آن؟ پس اگر مرا براى كيفرها در كنار دشمنانت بگذارى و مرا با كيفرديدگانت گِردآورى و ميان من و اوليا و دوستانت جدايى بيندازى ـ اى اله و سرور و مولا و پروردگارم! ـ، گيرم كه بر عذابت صبر كردم؛ چگونه بر فراقت صبر كنم؟!

امام حسين عليه‏السلام ـ در دعايش ـ : اين تويى كه اغيار را از دل‏هاى دوستانت زدودى تا آن كه جز تو را دوست نداشتند. آن كه تو را از دست داد، چه به دست آورد؟ و آن كه تو را يافت، چه از دست داد؟ آن كه جز تو را به جاى تو پذيرفت، زيان كرد.