حدیث دربارهفضيلت خدا دوستى

مسكّن الفؤاد: أوحَى اللّه‏ُ تَعالى إلى بَعضِ الصِّدّيقينَ: إنَّ لي عِبادا مِن عِبادي يُحِبّونّي واُحِبُّهُم، ويَشتاقونَ إلَيَّ وأشتاقُ إلَيهِم، ويَذكُرونّي وأذكُرُهُم، فَإِن أخَذتَ طَريقَتَهُم أحبَبتُكَ، وإن عَدَلتَ عَنهُم مَقَتُّكَ. ۱
مُسَكّن الفؤاد: خداوند متعال، به يكى از صدّيقان وحى كرد: «مرا در ميان بندگانم، بندگانى است كه دوستم مى‏دارند و من دوستشان مى‏دارم. مشتاق من هستند و من مشتاق ايشانم. به ياد من هستند و من به ياد ايشانم. ۲ پس اگر راه ايشان را در پيش بگيرى، دوستت خواهم داشت و اگر از آنان منحرف شوى، دشمنت خواهم داشت».
۱.مسكّن الفؤاد: 28، المحجّة البيضاء: 2 / 399 و ج 8 / 58 وزاد فيهما بعد «وأذكرهم» قوله «وينظرون إليَّ وأنظر إليهم»، بحار الأنوار: 70 / 26 / 28.
۲.در نسخه‏اى، پس از آن، اين جمله آمده است: به من مى‏نگرند و من به ايشان مى‏نگرم.

احادیث دیگر این موضوع

۸