حدیث دربارهفضيلت خدا دوستى

دوستی در قرآن و حدیث، ص ۳۶۷، ح ۸۸۷

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

فضيلت خدا دوستى

رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: أحِبُّوا اللّه‏َ مِن كُلِّ قُلوبِكُم. ۱

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: با همه دل‏هايتان، خدا را دوست بداريد.

۱.كنز العمّال: 16 / 124 / 44147 نقلاً عن هنّاد عن أبي سلمة بن عبدالرحمن.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركه خدا دوستى را بر خودْ دوستى مقدّم دارد، خداوند، او را از گران‏بارىِ مردم، حفظ خواهد كرد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: داوود عليه‏السلام با پروردگارش مناجات كرد و گفت: بارالها! هر پادشاهى را خزانه‏اى است. پس خزانه تو كجاست؟ خداوند عز و جل، فرمود: «مرا خزانه‏اى است بزرگ‏تر از عرش، گسترده‏تر از كرسى، خوش‏بوتر از بهشت و آراسته‏تر از ملكوت. زمينِ آن، معرفت است، آسمانش ايمان، خورشيدش شوق، ماهتابش دوستى، ستارگانش دل‏ها، ابرش خِرد، بارانش رحمت، درختانش طاعت و ميوه‏اش حكمت. آن را چهار در است: دانش، بردبارى، شكيبايى و خشنودى. باخبر باش كه اين خزانه، همان قلب است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ كسى كه پرسيد: بهترينِ مردم از لحاظ ايمان كدام اند؟ ـ: راستگوترينِ آنها در دوستى.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: ايمان در دل انسان، آن است كه خدا را دوست بدارد.

المَحَجّة البيضاء: ابو دردا به كعبُ الأحبار گفت: «مرا از خاص‏ترين آيه تورات، باخبر كن». پاسخ داد: خداوند عز و جلمى‏فرمايد: «شوق نيكان براى ديدارم، طولانى گشت، حال آن كه من به ديدارشان بسيار مشتاق‏ترم». همچنين كعب گفت كه در كنار اين آيه، نوشته شده است: «هركه مرا بجويد، مرا مى‏يابد، و هركه جز مرا بجويد، مرا نمى‏يابد». ابو دردا گفت: «من نيز شنيده‏ام كه پيامبر خدا چنين مى‏فرمود».

شرح الأسماء الحسنى: در حديث قدسى آمده‏است: «اى آدميزاد! همه چيز را براى تو آفريدم و تو را براى خودم آفريدم».

اُسد الغابة ـ به نقل از عبداللّه‏ بن عمرو ـ : ابو رَزين پرسيد: اى پيامبر خدا! ايمان چيست؟ فرمود: «ايمان، آن است كه هيچ چيز نزدت محبوب‏تر از خدا و پيامبرش نباشد. ايمان، آن است كه اگر تو را بگيرند و به آتش بسوزانند، نزدت محبوب‏تر از آن باشد كه براى خداى عز و جل، شريكى قرار دهى. ايمان، آن است كه بيگانه‏اى را [كه هيچ پيوند خويشى با تو ندارد]، تنها براى خدا دوست بدارى».

إرشاد القلوب: منقول است كه نوجوانى كه هنوز به سنّ بلوغ نرسيده بود به پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهسلام كرد و از خوش‏حالىِ ديدن ايشان، چهره‏اش گشاده گشت و لبخند زد. حضرت به او فرمود: «اى جوان! مرا دوست دارى؟». گفت: اى پيامبر خدا! به خدا قسم، آرى! فرمود: «همچون چشمانت؟». گفت: بيشتر. فرمود: «همچون پدرت؟». گفت: بيشتر. فرمود: «همچون مادرت؟». گفت: بيشتر. فرمود: «همچون خودت؟». گفت: اى پيامبر خدا! به خدا قسم، بيشتر. فرمود: «همچون پروردگارت؟». گفت: خدا را، خدا را، خدا را، اى پيامبر خدا! كه اين مقام، نه براى توست و نه ديگرى. در حقيقت، تو را براى دوستى خدا، دوست مى‏دارم. در اين هنگام، پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهبه همراهان خود روى كرد و فرمود: «اين گونه باشيد. خدا را به سبب احسان و نيكى‏اش به شما دوست بداريد و مرا براى دوستى خدا، دوست بداريد».