حدیث دربارهعشق ستوده

رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: يَقولُ اللّه‏ُ تَعالى: إذا كانَ الغالِبُ عَلى عَبدِيَ الاِشتِغالَ بي جَعَلتُ نَعيمَهُ ولَذَّتَهُ في ذِكري، فَإِذا جَعَلتُ نَعيمَهُ ولَذَّتَهُ في ذِكري عَشِقَني وعَشِقتُهُ، فَإِذا عَشِقَني وعَشِقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فيما بَيني وبَينَهُ، وصِرتُ مَعالِمَ بَينَ عَينَيهِ، لا يَسهو إذا سَهَا النّاسُ، اُولئِكَ كَلامُهُم كَلامُ الأَنبِياءِ، اُولئِكَ الأَبطالُ حَقّا، اُولئِكَ الَّذينَ إذا أرَدتُ بِأَهلِ الأَرضِ عُقوبَةً وعَذابا ذَكَرتُهُم فَصَرَفتُ ذلِكَ عَنهُم. ۱

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند متعال مى‏فرمايد: هرگاه اشتغال به [ياد] من بر بنده‏ام چيره گردد، خوشى و لذّتش را در يادكرد خودم قرار مى‏دهم. پس چون خوشى و لذّتش را در يادكردِ خودم قرار دادم، با من عشق مى‏ورزد و من با او عشق مى‏ورزم. پس چون با من عشق ورزيد و من با او عشق ورزيدم، حجاب ميان خود و او را برمى‏دارم و خود، نشانه‏هاى برابر چشمانش مى‏شوم. در نتيجه، چون مردم دچار فراموشى و خطا شوند، او دچار فراموشى و خطا نمى‏گردد. آنان، سخنشان سخن پيامبران است. آنان، قهرمانان حقيقى‏اند. اين كسان هستند كه هرگاه بخواهم زمينيان را كيفر يا عذابى دهم، به يادشان مى‏افتم و در نتيجه، عذاب و كيفر را از زمينيان برطرف مى‏كنم.

۱.حلية الأولياء: 6 / 165 عن الحسن، كنز العمّال: 1 / 433 / 1872.

کلیدواژه‌ها عشق حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون عشق ستوده

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: برترينِ مردم، كسى است كه عاشق عبادت گردد، پس در آغوشش گيرد و با دلش دوستش بدارد و با پيكرش هماغوشش گردد و خود را وقف آن سازد، و در نتيجه، نسبت به دنيا چنان بى اعتنا گردد كه اهميّت ندهد كه در آسايش است يا سختى.

امام باقر عليه‏السلام: على عليه‏السلامهمراه مردم از شهر خارج شد، تا آن كه به يك ميلى يا دو ميلى كربلا رسيد. آن‏گاه از آنان جلو افتاد، تا آن كه جايى را كه «مقدفان» ناميده مى‏شد، طواف كرد و فرمود: «در اين جا، دويست پيامبر و دويست سِبط (پيامبرزاده) كشته شدند كه همه‏شان شهيدند و اين جا، محلّ فرو نشستن شتران و قتلگاه‏هاى عاشقان شهيدى است كه نه پيش از آنان كسى بر آنان پيشى گرفته‏است و نه پس‏از آنان‏كسى‏به‏مرتبت آنان خواهد رسيد».