حدیث دربارهدعا در غياب دوست
الإمام زين العابدين عليهالسلام: إنَّ المَلائِكَةَ إذا سَمِعُوا المُؤمِنَ يَدعو لِأَخيهِ المُؤمِنِ بِظَهرِ الغَيبِ أو يَذكُرُهُ بِخَيرٍ قالوا: نِعمَ الأَخُ أنتَ لِأَخيكَ، تَدعو لَهُ بِالخَيرِ وهُوَ غائِبٌ عَنكَ، وتَذكُرُهُ بِخَيرٍ، قَد أعطاكَ اللّهُ عز و جل مِثلَي ما سَأَلتَ لَهُ، وأثنى عَلَيكَ مِثلَي ما أثنَيتَ عَلَيهِ، ولَكَ الفَضلُ عَلَيهِ. وإذا سَمِعوهُ يَذكُرُ أخاهُ بِسوءٍ ويَدعو عَلَيهِ قالوا لَهُ: بِئسَ الأَخُ أنتَ لِأَخيكَ، كُفَّ أيُّهَا المَسَتَّرُ عَلى ذُنوبِهِ وعَورَتِهِ، وَاربَع عَلى نَفسِكَ، وَاحمَدِ اللّهَ الَّذي سَتَرَ عَلَيكَ، وَاعلَم أنَّ اللّهَ عز و جلأعلَمُ بِعَبدِهِ مِنكَ. ۱
امام سجاد عليهالسلام: هرگاه ملائكه بشنوند كه مؤمنى در غياب برادر مؤمنش براى او دعا مىنمايد و يا به نيكى از او ياد مىكند، مىگويند: «تو براى برادرت، نيك برادرى هستى. در حالى كه غايب است، برايش دعا مىنمايى و از او به نيكى ياد مىكنى. خداوند عز و جل، به تو دو برابر آنچه را براى او درخواست كردهاى، عطا كرد و دو برابر آنچه او را ستودهاى، تو را ستود و تو را بر او برترى است».
امّا هرگاه بشنوند كه مؤمنى از برادرش به بدى ياد مىكند و يا او را نفرين مىنمايد، به او مىگويند: «تو براى برادرت، بد برادرى هستى. اى آن كه گناهانش و زشتىاش را پوشاندهاند! باز ايست و به خودت رحم كن و خدا را كه [گناهانت را]برايت پوشانده است، سپاس گوى و بدان كه خداوند عز و جل، از تو به بندهاش آگاهتر است».
۱.الكافي: 2 / 508 / 7 عن ثوير وراجع بحار الأنوار: 93 / 387 ـ 392.