حدیث دربارهدعا در غياب دوست

الإمام زين العابدين عليه‏السلام: إنَّ المَلائِكَةَ إذا سَمِعُوا المُؤمِنَ يَدعو لِأَخيهِ المُؤمِنِ بِظَهرِ الغَيبِ أو يَذكُرُهُ بِخَيرٍ قالوا: نِعمَ الأَخُ أنتَ لِأَخيكَ، تَدعو لَهُ بِالخَيرِ وهُوَ غائِبٌ عَنكَ، وتَذكُرُهُ بِخَيرٍ، قَد أعطاكَ اللّه‏ُ عز و جل مِثلَي ما سَأَلتَ لَهُ، وأثنى عَلَيكَ مِثلَي ما أثنَيتَ عَلَيهِ، ولَكَ الفَضلُ عَلَيهِ. وإذا سَمِعوهُ يَذكُرُ أخاهُ بِسوءٍ ويَدعو عَلَيهِ قالوا لَهُ: بِئسَ الأَخُ أنتَ لِأَخيكَ، كُفَّ أيُّهَا المَسَتَّرُ عَلى ذُنوبِهِ وعَورَتِهِ، وَاربَع عَلى نَفسِكَ، وَاحمَدِ اللّه‏َ الَّذي سَتَرَ عَلَيكَ، وَاعلَم أنَّ اللّه‏َ عز و جلأعلَمُ بِعَبدِهِ مِنكَ. ۱
امام سجاد عليه‏السلام: هرگاه ملائكه بشنوند كه مؤمنى در غياب برادر مؤمنش براى او دعا مى‏نمايد و يا به نيكى از او ياد مى‏كند، مى‏گويند: «تو براى برادرت، نيك برادرى هستى. در حالى كه غايب است، برايش دعا مى‏نمايى و از او به نيكى ياد مى‏كنى. خداوند عز و جل، به تو دو برابر آنچه را براى او درخواست كرده‏اى، عطا كرد و دو برابر آنچه او را ستوده‏اى، تو را ستود و تو را بر او برترى است». امّا هرگاه بشنوند كه مؤمنى از برادرش به بدى ياد مى‏كند و يا او را نفرين مى‏نمايد، به او مى‏گويند: «تو براى برادرت، بد برادرى هستى. اى آن كه گناهانش و زشتى‏اش را پوشانده‏اند! باز ايست و به خودت رحم كن و خدا را كه [گناهانت را]برايت پوشانده است، سپاس گوى و بدان كه خداوند عز و جل، از تو به بنده‏اش آگاه‏تر است».
۱.الكافي: 2 / 508 / 7 عن ثوير وراجع بحار الأنوار: 93 / 387 ـ 392.

احادیث دیگر این موضوع

۱