حدیث دربارهايمان و الفت

دوستی در قرآن و حدیث، ص ۳۱، ح ۷

امام صادق علیه‌السلام

ايمان و الفت

عنه عليه‏السلام: المُؤمِنونَ يَألَفونَ ويُؤلَفونَ ويُغشى رَحلُهُم. ۱

امام صادق عليه‏السلام: مؤمنان، با يكديگر اُنس مى‏گيرند و با آنان، اُنس گرفته مى‏شود و خانه‏شان محلّ رفت و آمد دوستان است.

۱.تاريخ اليعقوبي: 2 / 382.

کلیدواژه‌ها دوستی مردم دوست داشتن یکدیگر ایمان و الفت

احادیث دیگر این موضوع

۸

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: امّت من تا هنگامى كه يكديگر را دوست بدارند، به يكديگر هديه دهند و امانتدارى كنند، سعادتمند خواهند بود.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: مؤمنْ هرگاه داراى چهار صفت گردد، خداوند بدانها بهشت را بر او واجب مى‏گرداند: راستى در زبان، بخشش در مال، دوستى در دل، و خيرخواهى در نهان و آشكار.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه دو تن يكديگر را دوست بدارند، آن كه ديگرى را بيشتر دوست مى‏دارد، از دوستش برتر است.

امام على عليه‏السلام: خداوند عز و جل، اسلام را راهى با نشانه‏هاى روشنگر و نشانىِ درخشان قرار داد كه در آن، دل‏ها با يكديگر خو مى‏گيرند و بر اساس آن، برادرى برادرانْ شكل مى‏گيرد.

امام باقر عليه‏السلام: بدان كه اُنس گرفتن [با مردم]، كارى خدايى و دشمنى، كارى شيطانى است.

امام صادق عليه‏السلام: روح ايمان، يكى است كه از نزد [خداى] يگانه فرود آمده و در پيكرهاى گوناگونى جاى گرفته است. پس بر اساس آن، خو گرفته مى‏شود و بدان، دوستى‏ها پديد مى‏آيد.

امام صادق عليه‏السلام: هرگاه دو شخص مؤمن يكديگر را ببينند، برترين آن دو، كسى است كه برادرش را بيشتر دوست مى‏دارد.

مسائل على بن جعفر ـ به نقل از على بن جعفر ـ : به امام موسى كاظم عليه‏السلامگفتم: كدام‏يك از ما بيشتر دينش را دوست مى‏دارد؟ فرمود: «آن كه رفيق خود را بيشتر دوست مى‏دارد».