حدیث دربارهفرزند

دوستی در قرآن و حدیث، ص ۲۶۳، ح ۶۶۱

امام صادق علیه‌السلام

الإمام الصادق عليه‏السلام: إِنَّ اللّه‏َ لَيَرْحَمُ الْعَبْدَ لِشَدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ. ۱

امام صادق عليه‏السلام: خداوند به بنده‏اى كه به فرزندش محبّت شديد دارد، رحم مى‏كند.

۱.الكافي: 6/50/5، ثواب الأعمال: 238 كلاهما عن ابن أبي عمير عمّن ذكره، مكارم الأخلاق: 1/472/1617 وفيهما «الرجل» بدل «العبد»، عدّة الداعي: 78 وفيه «الولد» بدل «العبد».

کلیدواژه‌ها دوستی مردم احکام دوستی فرزند

احادیث دیگر این موضوع

۳

امام على عليه‏السلام ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ : بر تو واجب است كه به فرزندت بيش از مهربانى‏اش به تو، مهربانى كنى.

صحيح البخارى ـ به نقل از ابو هريره ـ : پيامبر خدا در حالى كه اَقرع بن حابِس تميمى نزد ايشان نشسته بود، حسن بن على عليهماالسلام را بوسيد. اقرع گفت: من ده فرزند دارم و تاكنون هيچ يك از آنان را نبوسيده‏ام. پيامبر خدا به او نگاهى كرد و فرمود: «هركه مهربانى نكند، مورد مهربانى قرار نخواهد گرفت».

بحارالأنوار ـ از ابو هريره ـ : پيامبر خدا، حسن و حسين عليهماالسلام را مى‏بوسيد كه عُيَينه ـ و به روايت ديگرى، اَقرع بن حابِس ـ گفت: من ده فرزند دارم و هرگز هيچ‏يك از آنان را نبوسيده‏ام. حضرت فرمود: «هركه رحم نكند، به او رحم نمى‏شود»، و ـ به روايت حَفْص فَرّاء ـ پيامبر خدا خشمگين شد تا آن جا كه رنگش دگرگون گشت و به آن مرد فرمود: «اگر خداوند، مهربانى را از قلبت بركَنده است، من با تو چه كنم؟ هركه به كوچك ما مهربانى نكند و بزرگ ما را عزيز ندارد، از ما نيست».