حدیث دربارهآنان كه دوستى شان واجب است

عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: لا يُؤمِنُ أحَدُكُم حَتّى يَكونَ اللّه‏ُ و رَسولُهُ أحَبَّ إلَيهِ مِمّا سِواهُما، وحَتّى يُقذَفَ فِي النّارِ أحَبُّ إلَيهِ مِن أن يَعودَ فِي الكُفرِ بَعدَ أن نَجّاهُ اللّه‏ُ مِنهُ. و لا يُؤمِنُ أحَدُكُم حَتّى أكونَ أحَبَّ إلَيهِ مِن وَلَدِهِ و والِدِهِ وَ النّاسِ أجمَعينَ. ۱
رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هيچ يك از شما ايمان نمى‏آورد، مگر آن كه خدا و پيامبرش براى‏او از هر چيز ديگرى دوست‏داشتنى‏تر باشند، و تا آن كه در آتش افتادن، برايش دوست‏داشتنى‏تر از بازگشت به كفر باشد، پس از آن كه خداوندْ او را از آن (كفر)، نجات بخشيده است. هيچ‏يك از شما ايمان نمى‏آورد، مگر آن كه من برايش دوست‏داشتنى‏تر از فرزندش، پدرش و همه مردم باشم.
۱.مسند ابن حنبل: 4 / 412 / 13150 و ص 554 / 13961، إتحاف السادة: 9 / 547 كلّها عن أنس.

احادیث دیگر این موضوع

۸