حدیث دربارهآنان كه دوستى شان واجب است
رسول اللّه صلىاللهعليهوآله: لا يُؤمِنُ عَبدٌ حَتّى أكونَ أحَبَّ إلَيهِ مِن نَفسِهِ، و تَكونَ عِترَتي إلَيهِ أعَزَّ مِن عِترَتِهِ، ويكَونَ أهليأحَبَّ إلَيهِ منِأهلِهِ، وتَكونَ ذاتي أحَبَّ إلَيهِ مِن ذاتِهِ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: هيچ بندهاى ايمان نمىآورد، مگر آن كه من برايش دوستداشتنىتر از خودش باشم و خاندانم برايش ارجمندتر از خاندان خودش باشند و خانوادهام برايش دوست داشتنىتر از خانواده خودش باشند و هستىام برايش دوستداشتنىتر از هستى خودش باشد.
۱.علل الشرايع: 140/3 عن أبي ليلى، بحار الأنوار: 27/86/30؛ وراجع مسند ابن حنبل: 4/547/13913، مسند أبي يعلى: 4 / 81 / 3882.