حدیث دربارهحفظ دوستى كهن
الإمام الصادق عليهالسلام: عَلَيكَ بِالتِّلادِ، و إيّاكَ و كُلَّ مُحدَثٍ لا عَهدَ لَهُ و لا أمانَةَ و لا ذِمَّةَ و لا ميثاقَ، و كُن عَلى حَذَرٍ مِن أوثَقِ النّاسِ في نَفسِكَ؛ فَإِنَّ النّاسَ أعداءُ النِّعَمِ. ۱
امام صادق عليهالسلام: دوست كُهَن و آزمودهات ۲ را نگهدار و از هر دوست نو يافته كه پاسِ هيچ عهد و پيمان و امانتى را نگه نمىدارد، بپرهيز و درباره خودت، از مورد اعتمادترينِ مردمان نيز بهوش باش؛ زيرا مردم، دشمن نعمتاند.
۱.الكافي: 8 / 249 / 350 و ج 2 / 639 / 4 و ليس فيه «فإنّ الناس.» و كلاهما عن ابن مسكان عن رجل من أهل الجبل.
۲.«تلاد» مال كهن ريشهدارى است كه در نزد تو پديد آمده است؛ بر خلاف «طارف». ظاهرا مراد اين است كه دوست قديمى را كه آزمودهاى و ميان تو و او پيمانها و پيوندهايى به وجود آمده، حفظ كن و از دوستى با هر همراه جديدى كه پيمانى هم با تو دارد، امّا از امانتداريش اطلاعى ندارى و هنوز ميان تو و او عهد و پيمانى برقرار نشده، دورى كن (مرآة العقول: 26 / 224).