حدیث دربارهسازگارى جان ها
الأمالي للطوسي عن سدير: قُلتُ لِأَبي عَبدِاللّهِ عليهالسلام: إنّي لَأَلقَى الرَّجُلَ لَم أرَهُ ولَم يَرَني فيما مَضى قَبلَ يَومِهِ ذلِكَ فَاُحِبُّهُ حُبّا شَديدا، فَإِذا كَلَّمتُهُ وَجَدتُهُ لي عَلى مِثلِ ما أنَا عَلَيهِ لَهُ، ويُخبِرُني أنَّهُ يَجِدُ لي مِثلَ الَّذي أجِدُ لَهُ!
فَقالَ: صَدَقتَ يا سَديرُ، إنَّ ائتِلافَ ۱ قُلوبِ الأَبرارِ إذَا التَقَوا وإن لَم يُظهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلسِنَتِهِم كَسُرعَةِ اختِلاطِ قَطرِ السَّماءِ عَلى مِياهِ الأَنهارِ، وإنَّ بُعدَ ائتِلافِ قُلوبِ الفُجّارِ إذَا التَقَوا وإن أظهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلسِنَتِهِم كَبُعدِ البَهائِمِ مِنَ التَّعاطُفِ وإن طالَ اعتِلافُها عَلى مِذوَدٍ واحِدٍ. ۲
الأمالى طوسى ـ به نقل از سَدير ـ : به امام صادق عليهالسلام عرض كردم: گاه كسى را مىبينم كه پيش از آن روز، نه من او را ديدهام و نه او مرا. با اين حال به شدّت دوستش مىدارم و چون با او سخن مىگويم، مىبينم كه نظر او در مورد من، همچون نظر من درباره اوست و به من مىگويد كه نظر من درباره او همچون نظر خودش درباره من است (همان احساس محبّت بىسابقه را نسبت به من دارد).
حضرت فرمود: «اى سَدير! راست مىگويى. الفت گرفتن دلهاى پاكان، هنگام ديدار يكديگر، هرچند اظهار دوستىِ زبانى نكنند، به سرعتِ در آميختن قطرههاى باران با آب رودهاست. ديرپيوندى دلهاى بدكاران، هرگاه كه يكديگر را ببينند، گر چه به زبان اظهار دوستى كنند، همچون دورى چارپايان در مهربانى ورزيدن به يكديگر است، گرچه مدّتهاى بسيار بر سرِ يك آخور باشند.