حدیث دربارهسازگارى جان ها
عنه عليهالسلام: الأَرواحُ جُنودٌ مُجَنَّدَةٌ، تَلتَقي فَتَتَشامُّ كَما تَتَشامُّ الخَيلُ، فَما تَعارَفَ مِنهَا ائتَلَفَ، وما تَناكَرَ مِنها اختَلَفَ، ولَو أنَّ مُؤمِنا جاءَ إلى مَسجِدٍ فيهِ اُناسٌ كَثيرٌ لَيسَ فيهِم إلاّ مُؤمِنٌ واحِدٌ لَمالَت روحُهُ إلى ذلِكَ المُؤمِنِ حَتّى يَجلِسَ إلَيهِ. ۱
امام صادق عليهالسلام: جانها [همچون]سپاهيانى فراهمآمدهاند كه يكديگر را مىبينند و چنان كه اسبان يكديگر را مىبويند، يكديگر را مىبويند. پس آنها كه يكديگر را شناختند، با يكديگر الفت مىگيرند و آنها كه يكديگر را نشناختند، با هم اختلاف خواهند كرد، [تا آن جا كه] اگر مؤمنى به مسجد بيايد كه در آن، مردمان بسيارى هستند و جز يك مؤمن در ميان آنان نيست، جان او به سوى آن مؤمن، ميل پيدا مىكند، تا كنارش بنشيند.
۱.المؤمن: 39 / 89، بحار الأنوار: 74 / 273 / 16.