حدیث دربارهعوامل دشمنى

دوستی در قرآن و حدیث، ص ۸۵، ح ۱۵۳

امام علی علیه‌السلام

عوامل دشمنى

عنه عليه‏السلام: أوَّلُ القَطيعَةِ السَّجا. ۱

امام على عليه‏السلام: جفا، سرآغاز جدايى است.

۱.تحف العقول: 214، بحار الأنوار: 78 / 52 / 85.

کلیدواژه‌ها دوستی مردم دشمنی با یکدیگر عوامل دشمنی

احادیث دیگر این موضوع

۸

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: شيطان از اين‏كه نمازگزاران در جزيره‏العرب او را بپرستند، نوميد شده است؛ ليكن به دشمنى افكندن ميانشان [همچنان اميد دارد]. يعنى با افكندن دشمنى‏ها و كينه‏ها و درگيرى‏ها و فتنه‏ها در ميان دينداران، سعى در به جان هم انداختن آنان دارد.

امام باقر عليه‏السلام: شيطان، همچنان به ايجاد دشمنى ميان مؤمنان مى‏پردازد تا آن كه يكى از آنان از دين خود بازگردد و چون [افسونش كارگر گشت و]چنين كردند، به پشت مى‏افتد و دراز مى‏كشد و سپس مى‏گويد: «پيروز شدم». پس خداوند، رحمت كند كسى را كه ميان دو تن از دوستان ما الفت برقرار كند. اى گروه مؤمنان! با يكديگر الفت بگيريد و به هم مهربانى كنيد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: درِ دنيا [خواهى] بر مردمى گشوده نمى‏شود، مگر آن كه خداى عز و جل تا روز قيامت، ميانشان كينه و دشمنى مى‏افكند.

حلية الأولياء: حسن: پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهنزد اهل صُفّه رفت و فرمود: «شب را چگونه به روز آورديد؟». گفتند: به خوبى. پيامبر خدا فرمود: «شما امروز بهتريد و يا آن‏گاه كه براى يكى از شما صبح گاهان كاسه بزرگى [لبريز از غذا]بياورند و شامگاهان كاسه‏اى ديگر، و خانه‏هايتان را ـ آن چنان‏كه كعبه را مى‏پوشانند ـ بپوشانيد؟». گفتند: اى پيامبر خدا! آيا در حالى كه بر دين خود هستيم، به آن [نعمت‏ها]دست خواهيم يافت؟ فرمود: «آرى». گفتند: پس آن روز براى ما بهتر است. صدقه مى‏دهيم و بنده آزاد مى‏كنيم. پيامبر خدا فرمود: «نه؛ بلكه امروز وضعتان بهتر است؛ زيرا اگر به آن [نعمت‏ها]برسيد، به يكديگر حسادت خواهيد كرد، از يكديگر خواهيد بريد و كينه يكديگر را در دل خواهيد پروريد».

امام على عليه‏السلام: بسيار سرزنش مكن؛ زيرا كينه به بار مى‏آورد و به دشمنى مى‏انجامد و زيادى آن، از بى‏ادبى است.

امام على عليه‏السلام ـ در وصيّت خود به فرزندش حسن عليه‏السلامـ : شوخى، كينه به بار مى‏آورد.

امام على عليه‏السلام: نسبتِ ناروا دادن [به دوست]، پيك جدايى است.

امام صادق عليه‏السلام: سه چيز، دشمنى به بار مى‏آورد: نفاق، ستمگرى و خودپسندى.