حدیث دربارهفضيلت برادرىِ خدايى

الكافي عن حفص بن البختريّ: كُنتُ عِندَ أبي عَبدِاللّه‏ِ عليه‏السلام ودَخَلَ عَلَيهِ رَجُلٌ، فَقالَ لي: تُحِبُّهُ؟ فَقُلتُ: نَعَم. فَقالَ لي: ولِمَ لا تُحِبُّهُ وهُوَ أخوكَ، وشَريكُكَ في دينِكَ، وعَونُكَ عَلى عَدُوِّكَ، ورِزقُهُ عَلى غَيرِكَ! ۱

الكافى ـ به نقل از حَفص بن بَختَرى ـ : نزد امام صادق عليه‏السلام بودم كه مردى بر ايشان وارد شد. حضرت به من فرمود: «دوستش دارى؟». گفتم: آرى. فرمود: «بايد هم دوستش بدارى كه او برادرت، شريك دينت و ياورت بر ضد دشمنت است، حال آن كه روزى‏اش به عهده كسى جز توست».

۱.الكافي: 2 / 166 / 6، بحار الأنوار: 74 / 271 / 10.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +6 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هيچ مسلمانى ـ پس از بهره اسلام آوردن ـ بهره‏اى همچون برادرى خدايى، به دست نياورده است.

امام على عليه‏السلام: هركه در راه خدا برادرى كند، سود بَرد و هركه در راه دنيا برادرى كند، بى بهره مانَد.

امام على عليه‏السلام: بهترينِ برادران، كسى است كه برادرى‏اش در راه خدا باشد.

امام على عليه‏السلام: در راه خدا با برادران، برادرى كن و صالحان را به خاطر صالح بودنشان دوست بدار.

امام على عليه‏السلام: با برادرىِ خدايى است كه [درخت]برادرى به بار مى‏نشيند.

تحف العقول: امام باقر عليه‏السلام فرمود: «هركه در راه خدا و بر اساس ايمان به خدا، برادرى به دست آورد و براى خشنودى خدا به حقوق برادرى‏اش وفادارى كند، پرتوى از ايمان، و امانى از عذاب خدا، و عزّتى پاينده، و آوازه‏اى فزاينده، و حجّتى به دست مى‏آورَد كه روز قيامت، به كمك آن پيروز شود؛ زيرا مؤمن نسبت به خداوند عز و جل نه پيوسته است و نه گسسته». از ايشان پرسيدند: معناى «نه پيوسته است و نه گسسته، چيست؟ فرمود: «به او پيوسته نيست، تا خودِ او باشد و از او گسسته نيست، تا از جز او باشد».

امام صادق عليه‏السلام: دوستى، گاه در راه خدا و پيامبرش است و گاه در راه دنياست. پس آنچه در راه خدا و پيامبرش باشد، پاداش آن بر عهده خداست و آنچه در راه دنيا باشد، پوچ و بى‏اثر است.

امام صادق عليه‏السلام ـ به اصحاب خود ـ : از خدا بترسيد و برادرانى نيكوكار باشيد. در راه خدا يكديگر را دوست بداريد، به يكديگر بپيونديد، با هم مهربان باشيد، يكديگر را ببينيد و به ديدار يكديگر برويد و مسئله [امامت] ما را به يكديگر يادآورى كنيد و آن را زنده نگه داريد.