حدیث دربارهمؤمنان در حقيقتْ برادرند

عدّة الداعي عن عبدالمؤمن الأنصاريّ: دَخَلتُ عَلى أبِي الحَسَنِ موسَى بنِ جَعفَرٍ عليه‏السلام وعِندَهُ مُحَمَّدُ بنُ عَبدِاللّه‏ِ الجَعفَرِيُّ، فَتَبَسَّمتُ إلَيهِ. فَقالَ عليه‏السلام: أتُحِبُّهُ؟ فَقُلتُ: نَعَم، وما أحبَبتُهُ إلاّ لَكُم. فَقالَ عليه‏السلام: هُوَ أخوكَ، وَالمُؤمِنُ أخُ المُؤمِنِ لِأَبيهِ واُمِّهِ، مَلعونٌ مَلعونٌ مَنِ اتَّهَمَ أخاهُ، مَلعونٌ مَلعونٌ مَن غَشَّ أخاهُ، مَلعونٌ مَلعونٌ مَن لَم يَنصَح أخاهُ، مَلعونٌ مَلعونٌ مَنِ استَأثَرَ عَلى أخيهِ، مَلعونٌ مَلعونٌ مَنِ احتَجَبَ عَن أخيهِ، مَلعونٌ مَلعونٌ مَنِ اغتابَ أخاهُ. ۱
عدّة الداعى ـ به نقل از عبدالمؤمن انصارى ـ : نزد امام موسى بن جعفر عليه‏السلامرفتم. محمّد بن عبداللّه‏ جعفرى نزد ايشان بود. به او لبخندى زدم. حضرت عليه‏السلام فرمود: «آيا دوستش مى‏دارى؟». گفتم: آرى؛ تنها براى خاطر شما دوستش مى‏دارم. حضرت فرمود: «او، برادرت است. مؤمن، برادرِ تنىِ مؤمن است. ملعون است، ملعون است كسى كه برادرش را متّهم سازد. ملعون است، ملعون است كسى كه برادرش را فريب دهد. ملعون است، ملعون است كسى كه خيرخواه برادرش نباشد. ملعون است، ملعون است كسى كه [ديگرى را]بر برادر [دينى] خويش مقدّم بدارد و او را محروم كند. ملعون است، ملعون است كسى كه خود را از برادرش پنهان كند. ملعون است، ملعون است كسى كه درباره برادرش غيبت كند».
۱.عدّة الداعي: 174، أعلام الدين: 305 نحوه، بحار الأنوار: 74 / 236 / 38.

احادیث دیگر این موضوع

۶