حدیث دربارهمحبوب شدن در ميان دوستان خدا

عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: إذا أحَبَّ اللّه‏ُ عَبدا مِن اُمَّتي قَذَفَ في قُلوبِ أصفِيائِهِ وأرواحِ مَلائِكَتِهِ وسُكّانِ عَرشِهِ مَحَبَّتَهُ لِيُحِبّوهُ، فَذلِكَ المُحِبُّ حَقّا، طوبى لَهُ، ولَهُ شَفاعَةٌ عِندَ اللّه‏ِ يَومَ القِيامَةِ. ۱
رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند، بنده‏اى از امّتم را دوست بدارد، محبّتش را در دل‏هاى برگزيدگانش و در جان‏هاى فرشتگان و ساكنان عرشش مى‏افكند، تا دوستش بدارند. چنين كسى، به حقيقت، دوستدار است. خوشا به حالش! و او را در روز قيامت، نزد خداوند، حقّ شفاعت است.
۱.مصباح الشريعة: 524، بحار الأنوار: 70 / 24 / 23.

احادیث دیگر این موضوع

۳