محبوب شدن در ميان دوستان خدا

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند بنده را دوست بدارد، به جبرئيل ندا مى‏كند: «خداوند، فلانى را دوست دارد. پس او را دوست داشته باش». در نتيجه، جبرئيل دوستش مى‏دارد. پس از آن، جبرئيل در ميان آسمانيان ندا مى‏كند: خداوند، فلانى را دوست دارد. پس دوستش بداريد. در نتيجه، آسمانيان دوستش مى‏دارند. آن‏گاه، زمينه مقبوليت او در زمين فراهم مى‏شود.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند، بنده‏اى را دوست بدارد، محبّتش را در دل‏هاى فرشتگان مى‏افكند و هرگاه بنده‏اى را دشمن بدارد، دشمنى‏اش را در دل‏هاى فرشتگان و سپس در دل‏هاى انسان‏ها مى‏افكند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: محبّت از خداست و از آسمان فرو افتاده است. از اين رو، هرگاه خداوند عز و جل بنده‏اى را دوست بدارد، به جبرئيل مى‏گويد: «من فلانى را دوست دارم». پس جبرئيل ندا مى‏كند: خداوند عز و جل فلانى را دوست دارد. پس دوستش بداريد. پس از آن، محبّتش را به سوى زمين فرود مى‏آورد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هرگاه خداوند، بنده‏اى از امّتم را دوست بدارد، محبّتش را در دل‏هاى برگزيدگانش و در جان‏هاى فرشتگان و ساكنان عرشش مى‏افكند، تا دوستش بدارند. چنين كسى، به حقيقت، دوستدار است. خوشا به حالش! و او را در روز قيامت، نزد خداوند، حقّ شفاعت است.