حدیث دربارهنهى از جدايى بيش از سه روز
عنه صلىاللهعليهوآله: لا يَحِلُّ لِرَجُلٍ أن يَهجُرَ مُؤمِنا فَوقَ ثَلاثَةِ أيّامٍ. فَإِذا مَرَّت ثَلاثَةُ أيّامٍ فَليَلقَهُ فَليُسَلِّم عَلَيهِ، فَإِن رَدَّ عَليهِ السَّلامَ فَقَدِ اشتَرَكا فِي الأَجرِ، وإن لَم يَرُدَّ عَلَيهِ فَقَد بَرِئَ المُسَلِّمُ مِنَ الهِجرَةِ. ۱
رسول خدا صلىاللهعليهوآله: براى هيچ كس روا نيست كه بيش از سه روز از مؤمنى ببرد. پس اگر سه روز گذشت، بايد به ديدارش برود و بر او سلام كند. اگر آن يك پاسخ سلامش را داد، هر دو در پاداش، شريك هستند و اگر پاسخ او را نداد، شخص سلام كننده از [كيفر]هجران، ايمن است.
۱.الأدب المفرد: 130 / 414، سنن أبي داود: 4 / 279 / 4912 وفيه «فقد باء بالإثم» بدل «فقد برئ.»، السنن الكبرى: 10 / 108 / 20028 وزاد فيه «وصارت على صاحبه»، التاريخ الكبير: 1 / 257 / 820 نحوه وكلّها عن أبي هريرة، كنز العمّال: 9 / 32 / 24790، وراجع تاريخ بغداد: 14 / 296.