حدیث دربارهنهى از جدايى

عنه عليه‏السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ ـ : لا تَقطَع أخاكَ إلاّ بَعدَ عَجزِ الحيلَةِ عَنِ استِصلاحِهِ، ولا تُتبِعهُ بَعدَ القَطيعَةِ وَقيعَةً فيهِ فَتَسُدَّ طَريقَهُ عَنِ الرُّجوعِ إلَيكَ، ولَعَلَّ التَّجارِبَ أن تَرُدَّهُ عَلَيكَ وتُصلِحَهُ لَكَ. ۱

امام على عليه‏السلام ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ : از برادرت مَبُر، مگر پس از آن كه از به صلاح آوردنش عاجز گشتى، و پس از بريدن، از او بدگويى مكن، مبادا كه راه بازگشتش را به سويت ببندى؛ باشد كه تجربه‏ها او را به سويت بازگرداند و برايت اصلاحش كند.

۱.شرح نهج البلاغة: 20 / 327 / 748؛ أعلام الدين: 292 عن الإمام الصادق عليه‏السلام نحوه وليس فيه «لا تقطع. عن استصلاحه»، بحار الأنوار: 74 / 166 / 31.

کلیدواژه‌ها دوستی مردم دشمنی با یکدیگر نهی از جدایی

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هر كس يك سال از برادرش دورى كند، مانند آن است كه خونش را بريزد.

امام على عليه‏السلام: از هيچ دوستى مَبُر، گر چه كافر شود.

امام على عليه‏السلام ـ به هنگام رحلتش ـ : فرزندانم! پايبند پيوند با يكديگر، بخشش به يكديگر و نيكى در حقّ يكديگر باشيد و از گسستن از يكديگر، رويگردانى از يكديگر و جدايى بپرهيزيد.

امام على عليه‏السلام: پايبند پيوند با يكديگر و موافقت با هم باشيد و از گسستن از يكديگر و هجران يكديگر بپرهيزيد.

امام على عليه‏السلام: از برادرت تنها به سبب گمان، مَبُر و پيش از پى‏جويى و بازخواست [در مورد علّت رفتارى كه تو را رنجانده است]، از او جدا مشو. يعنى فقط به خاطر بدگمانى به دوستى و صميميت دوستت و يا گنهكارى او، از او مَبُر و چون خلافى از او به تو رسيد از او بپرس كه چرا چنين كارى را كرده و يا آن سخن را گفته است؛ زيرا ممكن است عُذرش را به تو بگويد و تو را قانع كند. پس پيش از اين پرس و جو، از او مَبُر.

امام على عليه‏السلام: خيرى در آن كه بى هيچ جرمى از برادرش دورى مى‏كند، نيست.

امام على عليه‏السلام: هرگاه [با كسى] دشمنى كردى، [از او]مَبُر [و راهى براى بازگشت بگذار].

امام على عليه‏السلام: چه زشت است بريدن [از كسى]پس از پيوند، بى‏مهرى پس از برادرى، دشمنى پس از صفا [ى دوستى] و از ميان رفتن الفت پس از استوارى آن.