حدیث دربارهمحبوب ترينِ مردم در نزد خدا

عنه عليه‏السلام: إنَّ فيما أوحَى اللّه‏ُ عز و جل إلى موسَى بنِ عِمرانَ عليه‏السلام: يا موسَى بنَ عِمرانَ، ما خَلَقتُ خَلقا أحَبَّ إلَيَّ مِن عَبدِيَ المُؤمِنِ؛ فَإِنّي إنَّما أبتَليهِ لِما هُوَ خَيرٌ لَهُ، واُعافيهِ لِما هُوَ خَيرٌ لَهُ، وأزوي عَنهُ ما هُوَ شَرٌّ لَهُ لِما هُوَ خَيرٌ لَهُ. وأنَا أعلَمُ بِما يَصلَحُ عَلَيهِ عَبدي؛ فَليَصبِر عَلى بَلائي، وَليَشكُر نَعمائي، وَليَرضَ بِقَضائي، أكتُبهُ فِي الصِّدّيقينَ عِندي إذا عمِلَ بِرِضائي وأطاعَ أمري. ۱
امام صادق عليه‏السلام: از جمله آنچه خداوند عز و جل به موسى بن عمران عليه‏السلام وحى كرد، آن بود: «اى موسى بن عمران! هيچ آفريده‏اى محبوب‏تر از بنده مؤمنم نيافريدم. من او را به آنچه خيرش در آن است، مبتلا مى‏كنم؛ بدانچه خيرش در آن است، عافيت مى‏بخشم؛ براى خيرش آنچه را كه شرّ او در آن است، از او دور مى‏كنم. من بدانچه بنده‏ام را به صلاح مى‏آورد، داناترم. پس در برابر بلايم شكيبايى و براى نعمتم سپاسگزارى كند و به قضايم خشنود باشد، تا چون بر طبق خشنودى من رفتار كند و از من فرمانبرى نمايد، او را از زمره صدّيقان نزد خودم بنويسم».
۱.الكافي: 2 / 61 / 7 عن داود بن فرقد، بحار الأنوار: 13 / 348 / 36.

احادیث دیگر این موضوع

۸