حدیث دربارهآنان كه خدا دوستشان دارد

الزهد لابن المبارك عن فضالة بن عبيد: إنَّ داودَ عليه‏السلام سَأَلَ رَبَّهُ عز و جل:. يا رَبِّ، أخبِرني بِأَحِبّائِكَ مِن خَلقِكَ اُحِبَّهُم لَكَ؟ قالَ: ذو سُلطانٍ يَرحَمُ النّاسَ، ويَحكُمُ لِلنّاسِ كَما يَحكُمُ لِنَفسِهِ، ورَجُلٌ آتاهُ اللّه‏ُ مالاً فَهُوَ يُنفِقُ مِنهُ ابتِغاءَ وَجهِ اللّه‏ِ وفي طاعَةِ اللّه‏ِ عز و جل، ورَجُلٌ يُفني شَبابَهُ وقُوَّتَهُ في طاعَةِ اللّه‏ِ عز و جل، ورَجُلٌ كانَ قَلبُهُ مُعَلَّقا فِي المَساجِدِ مِن حُبِّهِ إيّاها، ورَجُلٌ لَقِيَ امرَأَةً حَسناءَ فَأَمكَنَتهُ مِن نَفسِها فَتَرَكَها مِن خَشيَةِ اللّه‏ِ، ورَجُلٌ حَيثٌ كانَ يَعلَمُ أنَّ اللّه‏َ تَعالى مَعَهُ، نَقِيَّةٌ قُلوبُهُم، طَيِّبٌ كَسبُهُم، يَتَحابّونَ بِجَلالي، اُذكَرُ بِهِم، ويُذكَرونَ بِذِكري. ورَجُلٌ فاضَت عَيناهُ مِن خَشيَةِ اللّه‏ِ عز و جل. ۱

الزهد ابن مبارك ـ به نقل از فضالة بن عبيد ـ : داوود عليه‏السلاماز پروردگارش عز و جلپرسيد:. پروردگارا! مرا از محبوب‏ترين بندگانت باخبر ساز. فرمود: «قدرتمندى كه به مردم رحم مى‏كند و چنان براى مردم داورى مى‏كند كه براى خودش داورى مى‏كند؛ و كسى كه خداوند به او مالى بخشيده است. پس او در جهت رضايت خداوند و در راه فرمانبرىِ خداوند عز و جل، از آن خرج مى‏كند؛ و كسى كه جوانى و نيرويش را در راه فرمانبرى از خداوند عز و جل صرف مى‏كند؛ و كسى كه به دليل علاقه‏اش به مسجد همواره دلش آن جا است؛ و مردى كه زنى زيبا را ببيند كه خود را در اختيارش گذاشته است، امّا از ترس خدا او را واگذارد؛ و كسى كه هرجا باشد، مى‏داند خدا با اوست. اينان، دل‏هايشان پاك، و كسب و كارشان پاكيزه است و با جلال من يكديگر را دوست مى‏دارند. ديگران به وسيله آنان يادم مى‏كنند و با يادم، آنان را ياد مى‏كنند. نيز كسى كه از ترس خداوند عز و جل، چشمانش اشكبار شود».

۱.الزهد لابن المبارك: 161 / 471.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت تشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، مؤمنِ پيشه‏ور را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، شخصِ آزرمگينِ سنجيده سخنِ مراد، كسى كه سخن نامربوط نمى‏گويد و يا سخنى را كه فايده اخروى ندارد بر زبان نمى‏راند. پاكدامن را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، شخصِ آزرمگينِ بردبارِ عفيفِ خويشتندار را دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، بنده مؤمنِ خود را كه تهيدستِ خويشتن‏دارِ عيالوار است، دوست دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، مؤمن را چون درويش و خويشتندار باشد، دوست دارد.

سُنَن التِّرمذي ـ به نقل از عبداللّه‏ بن مسعود، كه حديث را به پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهمى‏رساند ـ : [پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله]فرمود: «خداوند، سه تن را دوست دارد: شخصى كه شبانه برمى‏خيزد و به تلاوت قرآن مى‏پردازد؛ شخصى كه با دست راستش صدقه مى‏دهد» و فكر مى‏كنم پس از آن فرمود: «و آن را از دست چپش پنهان مى‏دارد؛ و شخصى كه همراه گروهى رزمنده باشد و چون يارانش بپراكنند، خود به رويارويى دشمن مى‏شتابد».

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، سه تن را دوست مى‏دارد، به آنان لبخند مى‏زند و به آنان شادمان مى‏شود: كسى كه چون گروهى پديدار شوند، در پىِ آن براى خدا با جان خود مى‏جنگد، پس‏يا كشته مى‏شود و يا خداوند يارى‏اش مى‏كند و از رنج كارزار بى‏نيازش مى‏سازد. پس مى‏فرمايد: «به اين بنده‏ام بنگريد كه چگونه براى من از جان شكيبايى ورزيد»؛ و كسى كه زنى زيبا و بسترى نرم و خوش دارد. پس شبانه از جايش برمى‏خيزد. آن‏گاه خداوند مى‏فرمايد: «شهوتش را مى‏نهد و مرا ياد مى‏كند، حال آن كه اگر مى‏خواست، مى‏خفت»؛ و كسى كه هرگاه با گروهى همسفر گردد، چون آنان تا پاسى از شب بيدار بمانند و سپس بخوابند، در خوشى و ناخوشى، سحرگاهان [براى عبادت] از خواب برخيزد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: خداوند، روز قيامت به سه تن لبخند مى‏زند: كسى كه شبانه بر مى‏خيزد و نماز مى‏خواند؛ مردمى كه براى نماز، صف مى‏بندند؛ و مردمى كه براى پيكار با دشمن صف مى‏بندند.