حدیث دربارهدوستى در راه خدا
مسند ابن حنبل عن عبادة بن الصامت: سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلىاللهعليهوآله يَحكي عَن رَبِّهِ عز و جليَقولُ: حَقَّت مَحَبَّتي لِلمُتَحابّينَ فِيَّ، وحَقَّت مَحَبَّتي لِلمُتَباذِلينَ فِيَّ، وحَقَّت مَحَبَّتي لِلمُتَزاوِرينَ فِيَّ. وَالمُتَحابّونَ فِي اللّهِ عَلى مَنابِرَ مِن نورٍ فِي ظِلِّ العَرشِ يَومَ لا ظِلَّ إلاّ ظِلُّهُ. ۱
مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبادة بن صامت ـ : شنيدم پيامبر خدا از خداوند عز و جلنقل مىكرد كه مىفرمايد: «دوستىام با آنانكه در راه من يكديگر را دوست مىدارند، قطعى است؛ و دوستىام با آنان كه در راه من به يكديگر مىبخشند، قطعى است، و دوستىام با آنان كه در راه من به ديدار يكديگر مىروند، قطعى است؛ در روزى كه سايهاى جز سايه خدا نيست، آنان كه در راه من يكديگر را دوست داشتهاند، بر منبرهايى از نور در سايه عرش قرار دارند».
۱.و ص 187/7315، السنن الكبرى: 10/393/21068، المعجم الكبير: 20/82/154، حلية الأولياء: 5 / 122 وليس فيها «والمتحابّون في اللّه.»، صحيح ابن حبّان: 2/338/577 كلّها نحوه، كنز العمّال: 9 / 8 / 24671؛ تنبيه الخواطر: 1 / 29 وليس فيه إلاّ «حقّت محبّتي للمتحابّين فيَّ، وحقّت محبّتي للمتزاورين فيَّ». مسند ابن حنبل: 8 / 246 / 22125 و ص 252 / 22141، المستدرك على الصحيحين: 4 / 188 / 7316
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر