حدیث دربارهدوستى در راه خدا

رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: إنَّ رَجُلاً زارَ أخا لَهُ في قَريَةٍ اُخرى، فَأَرصَدَ اللّه‏ُ لَهُ عَلى مَدرَجَتِهِ مَلَكا، فَلَمّا أتى عَلَيهِ قالَ: أينَ تُريدُ؟ قالَ: اُريدُ أخا لي في هذِهِ القَريَةِ. قالَ: هَل لَكَ عَلَيهِ مِن نِعمَةٍ تَرُبُّها؟ قالَ: لا، غَيرَ أنّي أحبَبتُهُ فِي اللّه‏ِ عز و جل. قالَ: فَإِنّي رَسولُ‏اللّه‏ِ إلَيكَ بِأَنَّ اللّه‏َ قَد أحَبَّكَ كَما أحبَبتَهُ فيهِ. ۱
رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: مردى راهىِ ديدار برادر (دوست) خود در روستايى شد. خداوند، فرشته‏اى بر سرِ راه او قرار داد. چون آن مردْ پيش آمد، فرشته از او پرسيد: «به كجا مى‏روى؟». پاسخ داد: «به ديدار برادرى كه در اين روستا دارم، مى‏روم». پرسيد: «آيا نعمتى نزد او دارى كه براى رسيدنِ به آن، نزدش مى‏روى؟». پاسخ داد: «نه، جز اين كه او را در راه خداوند عز و جل دوست دارم». فرشته گفت: «من نيز پيام‏آور خدا به سويت هستم كه خداوند، تو را دوست دارد، همان‏گونه كه تو در راهش دوستى مى‏ورزى».
۱.صحيح مسلم: 4/1988/38، مسند ابن حنبل: 3 / 378 / 9302 و ص 528 / 10251 نحوه، شُعب الإيمان: 6/488/9004، تاريخ بغداد: 3/400 وج 11/76 وج14/31، كنز العمّال: 9 / 7 / 24663؛ كشف الريبة: 80 كلّها عن أبي هريرة.

احادیث دیگر این موضوع

۴