حدیث دربارهفرمانبَرى از خدا
الأمالي للصدوق عن محمّد بن أبي عمير: حَدَّثَني مَن سَمِعَ أبا عَبدِاللّهِ الصَّادِقَ عليهالسلاميَقولُ: ما أحَبَّ اللّهُ عز و جل مَن عَصاهُ. ثُمَّ تَمَثَّلَ فَقالَ:
تَعصِي الإِلهَ وأنتَ تُظهِرُ حُبَّهُ هذا مُحالٌ فِي الفِعالِ بَديعُ
لَو كانَ حُبُّكَ صادِقا لَأَطَعتَهُ إنَّ المُحِبَّ لِمَن يُحِبُّ مُطيعُ. ۱
أمالى صدوق ـ به نقل از محمد ابى عُمَير ـ : كسى كه خود از امام صادق عليهالسلامشنيده بود، برايم نقل كرد كه ايشان مىفرمود: «خداوند، كسى را كه نافرمانىاش كند، دوست نمىدارد». آنگاه، حضرت، اين شعر را برخواند:
«نافرمانى خدا را مىكنى و باز بدو اظهار دوستى مىنمايى؟ /
اين، محال است و از كارهاى شگفت است.
اگر دوستىات راستين بود، از او فرمان مىبردى/
زيرا كه دوستدار، فرمانبر كسى است كه دوستش مىدارد». ۲
۱.الأماليللصدوق: 578/790، فلاح السائل: 158، تحف العقول: 294 عن الإمامالباقر عليهالسلام، روضة الواعظين: 458 كلاهما نحوه، بحار الأنوار: 70/15/3.
۲.سيّد ابن طاووس در فلاح السائل پس از نقل اين روايت مىنويسد: اى بسا كسى بگويد كه اين دو بيت از محمود ورّاق است. جواب مىدهيم: آرى! امام صادق عليهالسلامآن دو را به عنوان مثل ياد كرده است. راويان اين حديث به اتفاق عالمان رجالى، جملگى ثقهاند و روايات مرسل محمّد بن ابى عمير، همانند مسند به حساب مىآيند.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر