از خود گذشتگى

1 حدیث
الإمام الصادق عليه‏السلام: إنَّ مِمّا خَصَّ اللّه‏ُ عز و جل بِهِ المُؤمِنَ أن يُعرِّفَهُ بِرَّ إخوانِهِ وإن قَلَّ، ولَيسَ البِرُّ بِالكَثرَةِ؛ وذلِكَ أنَّ اللّه‏َ عز و جل يَقولُ في كِتابِهِ: «وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ» ، ثُمَّ قالَ: «وَ مَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَـئكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» ۱، ومَن عَرَفَهُ اللّه‏ُ عز و جل بِذلِكَ أحَبَّهُ اللّه‏ُ، ومَن أحَبَّهُ اللّه‏ُ تَبارَكَ وتَعالى وَفّاهُ أجرَهُ يَومَ القِيامَةِ بِغَيرِ حِسابِ. ۲
امام صادق عليه‏السلام: از جمله ويژگى‏هايى كه خداوند به مؤمن بخشيده، آن است كه نيكى كردن به برادرانش را ـ گرچه كم باشد ـ به او آموخته است. نيكى كردن، به زياد بودن آن نيست؛ زيرا خداوند عز و جل در كتابش مى‏فرمايد: «ديگران را بر خويشتن مقدّم مى‏دارند، گرچه بدان نيازمند باشند» . آن‏گاه مى‏فرمايد: «آنان كه جانشان از بُخلْ ايمن گردد، پس آنان همان رستگاران‏اند» . خداوند عز و جلهر كه را بدين صفت بشناسد، او را دوست مى‏دارد و هر كه خداوند متعال، دوستش بدارد، روز قيامت، پاداش او را بى‏حساب، و به‏كمال، پرداخت خواهد كرد.
۱.الحشر: 9.
۲.الكافي: 2 / 206 / 6 عن جميل، بحار الأنوار: 74 / 299 / 35.