گوناگون

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: اى مردم، بر شما باد دوستى اهل بيتم! بر شما باد دوستى حاملان قرآن! بر شما باد دوستى عالمانتان! با آنان دشمنى مكنيد، بر آنان حسد مبريد و از آنان عيبجويى مكنيد. هان! هركه آنان را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هركه مرا دوست بدارد، خدا را دوست داشته است. هركه با آنان دشمنى كند، با من دشمنى كرده است و هركه با من دشمنى كند، با خدا دشمنى كرده است. هان! آيا [پيام حق را]رساندم؟

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: فرزندانتان را به داشتن سه صفت، پرورش دهيد: دوست داشتن پيامبرتان، دوست داشتن اهل بيت او و خواندن قرآن؛ زيرا حاملان قرآن، در روزى كه سايه‏اى جز سايه خدا نيست، همراه با پيامبران و برگزيدگان خدا در سايه‏اش قرار دارند.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: من در روز قيامت، شفيع چهار تن هستم: آن كه فرزندان مرا گرامى دارد؛ آن كه نيازهايشان را برآورد؛ آن كه براى حلّ مشكلاتى كه گرفتارشان ساخته است، بكوشد؛ و آن كه با دل و زبان، دوستشان بدارد.

امام على عليه‏السلام: دوست، همچون وصله [بر جامه]است. پس آن را همانند [و همرنگ]خود برگزين.

امام على عليه‏السلام: رفيقِ [سفر ـ كه رفاقتش غالبا كوتاه مدت است ـ نيز] همچون دوست است. پس او را [از جنس] مناسب خود، انتخاب كن.

امام على عليه‏السلام: معاشرت با سرآمدان و دانشمندان، باعث رفعت (بلندى مرتبت) است.

امام على عليه‏السلام: هر دوستى را كه دوران سختى، او را نصيب تو ساخته است، نيك نگه‏دار.

امام على عليه‏السلام: براى قلب خود، لباسى از مهربانى به مردم و لطف و رحمت بر آنان تهيه كن!.

امام على عليه‏السلام: بهترين مصاحبِ تو، كسى است كه تو را شيفته آخرت كند و به دنيا بى رغبت سازد و در فرمانبرى از خداوند، ياورت باشد.

امام على عليه‏السلام: با كسى مصاحبت كن كه هرگاه او را ببينى، گويى همواره به تو نيازمند است و اگر به او بدى كنى، به تو نيكى كند، گويى كه او بدى كرده است.

امام على عليه‏السلام: بهترين مصاحبِ تو، كسى است كه تو را به داورى [كسى] ميان او و تو نيازمند نكند.

امام على عليه‏السلام: برادرى كه به تو بهره‏اى رساند، بهتر از آن برادرى است كه فقط بر شمار دوستانت بيفزايد. ۲

امام على عليه‏السلام ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ : با كارآزمودگانْ همنشين باش؛ زيرا اين تجربه‏ها برايشان به گران‏ترين قيمت، حاصل شده است، حال‏آن كه تو آنها را از ايشان به‏ارزان‏ترين قيمت، به دست‏مى‏آورى.

امام على عليه‏السلام ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ : انسان به كمال فضيلت نمى‏رسد، مگر آن‏گاه كه همزمان، دوست دو كس باشد كه دشمن يكديگرند.

امام على عليه‏السلام ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ : محبوب‏ترينِ مردم در نزد تو، كسى است كه نيكى‏هاى بسيار در حقّت كرده است. اگر چنين كسى نبود، آن كسى است كه نيكى‏هاى بسيارى در حقّش كرده‏اى.

امام على عليه‏السلام ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ : با كسى مصاحبت كنيد كه نيكى‏هاى شما را در حقّ خود، به ياد مى‏سپارد و نيكى‏هاى خود را به شما، فراموش مى‏كند.

امام صادق عليه‏السلاممى‏فرمود: با كسى مصاحبت كن كه خودت را بدو بيارايى. با كسى مصاحبت مكن كه خود را به تو مى‏آرايد.

لقمان ـ به فرزندش ـ : پسركم! با خويشانت بپيوند و برادرانت را گرامى بدار. دوستانت كسانى باشند كه هرگاه از آنان جدا شدى و از تو جدا شدند، به سبب آنها بر تو عيب نگيرند.

تاريخ دمشق ـ به نقل از ربيع بن فضل، از شعرهاى [منسوب به] على بن ابى طالب عليه‏السلامـ : پسركم! چه بسيار با دوستانى نيرنگباز، دوستى كردى / پس هر گاه دوستى مى‏كنى، بنگر با چه كسى دوستى كرده‏اى. كسى را به دوستى برگزين كه هرگاه با او دوستى كردى/ حقّ برادرى را نگاه دارد و در دفاع از تو بجنگد. از چاپلوسان پست، بپرهيز كه آنان / در سختى‏هاى روزگار بر ضدّت با ديگر مشكلات، همداستان مى‏شوند.

امام على عليه‏السلامـ در ديوان منسوب به ايشان ـ: انسان، هرگاه سه چيز را نگاه ندارد / او را گرچه به مشتى خاكستر، بفروش. وفادارى براى دوست، بخشش مال/ و نهفتنِ راز در دل.