كسى كه غريق گونه دعا كند
3 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أوحَى اللّهُ إلى نَبِيٍّ مِنَ الأَنبِياءِ: ما بالُ عِبادي يَدخُلونَ بُيوتي بِقُلوبٍ غَيرِ طاهِرَةٍ، وأبدانٍ غَيرِ نَقِيَّةٍ؟ أبي يَغتَرّونَ؟ أو إيّايَ يُخادِعونَ؟ وعِزَّتي وجَلالي، وعُلُوِّ مَكاني، لَأَبتَلِيَنَّهُم بِبَلِيَّةٍ أترُكُ الحَليمَ فيها حَيرانَ، لا يَنجو مَن نَجا مِنهُم إلاّ بِدُعاءٍ كَدُعاءِ الغَريقِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به پيامبرى از پيامبران، وحى فرمود كه: «چه شده است كه بندگانم با دل هاى ناپاك و بدن هاى آلوده به خانه هاى من درمى آيند؟ آيا به من غرّه مى شوند؟ يا مرا مى فريبند؟ به عزّت و شُكوه و بلندى مقامم سوگند كه آنان را به چنان بلايى گرفتار مى سازم كه شخص بردبار (/ خردمند) را در آن سرگشته كنم و از ايشان تنها آن كس نجات مى يابد كه چونان شخصِ در حال غرق شدن دعا كند».
۱.
الفردوس: ج 1 ص 145 ح 517 عن أنس.
الغَيبة للنعماني عن عبد اللّه بن سِنان:دَخَلتُ أنَا وأبي عَلى أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام فَقالَ: كَيفَ أنتُم إذا صِرتُم في حالٍ لا تَرَونَ فيها إمامَ هُدىً ولا عَلَما يُرى؟! فَلا يَنجو مِن تِلكَ الحَيرَةِ إلاّ مَن دَعا بِدُعاءِ الغَريقِ، فَقالَ أبي: هذا وَاللّهِ البَلاءُ، فَكَيفَ نَصنَعُ جُعِلتُ فِداكَ حِينَئِذٍ؟
قالَ: إذا كانَ ذلِك ـ ولَن تُدرِكَهُ ـ فَتَمَسَّكوا بِما في أيديكُم حَتّى يَتَّضِحَ لَكُمُ الأَمرُ. ۱
الغيبة، نعمانىـ به نقل از عبد اللّه بن سنان ـ: من و پدرم به حضور امام صادق عليه السلام رسيديم. ايشان فرمود: «شما چگونه ايد، اگر به روزى درافتيد كه نه امامى رهنما ببينيد و نه نشانه اى نمايان؟ [و بدانيد] كسى از آن سرگشتگى رهايى نمى يابد، مگر آن كه دعاى غريق را بخواند».
پدرم گفت: به خدا سوگند كه اين، بلاست. فدايت شوم! در آن هنگام چه كنيم؟
فرمود: «هر گاه چنين روزگارى آمد و امام زمان را نديدى، به آنچه در دست داريد، چنگ زنيد تا امر برايتان روشن شود».
۱.
الغيبة للنعمانيّ: ص 159 ح 4
كمال الدين عن عبد اللّه بن سِنان:قالَ أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام: سَتُصيبُكُم شُبهَةٌ فَتَبقَونَ بِلا عَلَمٍ يُرى ولا إمامِ هُدىً، لا يَنجو مِنها إلاّ مَن دَعا بِدُعاءِ الغَريقِ. قُلتُ: كَيفَ دُعاءُ الغَريقِ؟
قالَ: يَقولُ: يا اَللّهُ يا رَحمنُ يا رَحيمُ، يا مُقَلِّبَ القُلوبِ ثَبِّت قَلبي عَلى دينِكَ. فَقُلتُ: يا اَللّهُ يا رَحمنُ يا رَحيمُ، يا مُقَلِّبَ القُلوبِ وَالأَبصارِ، ثَبِّت قَلبي عَلى دينِكَ!
قالَ: إنَّ اللّهَ عز و جل مُقَلِّبُ القُلوبِ وَالأَبصارِ، ولكِن قُل كَما أقولُ لَكَ: يا مُقَلِّبَ القُلوبِ ثَبِّت قَلبي عَلى دينِكَ. ۱
كمال الدينـ به نقل از عبد اللّه بن سنان ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «به زودى، در شبهه اى خواهيد افتاد و بدون نشانه اى نمايان و امامى راهنما خواهيد ماند. از اين شبهه رهايى نمى يابد، مگر آن كس كه دعاى غريق را بخواند».
گفتم: دعاى غريق چگونه است؟
فرمود: «مى گويد: خدايا! بخشايشگرا! مهربانا! اى دگرگونساز دل ها! دل مرا بر دينت استوار گردان».
گفتم: خدايا! بخشايشگرا! مهربانا! اى دگرگونساز دل ها و انديشه ها! دل مرا بر دينت استوار گردان.
فرمود: «البتّه خداى عز و جل دگرگون كننده دل ها و انديشه هاست؛ امّا تو همان را بگو كه من مى گويم: اى دگرگونساز دل ها! دل مرا بر دينت استوار گردان».
۱.
كمال الدين: ص 352 ح 49