قاسم بن علاء

الإرشادـ به نقل از قاسم بن علاء ـ: من چندين پسر داشتم و [به امام مهدى عليه السلام]نامه مى نوشتم و از ايشان، تقاضا مى كردم كه برايشان دعا كند؛ امّا درباره آنها هيچ جوابى برايم نوشته نشد و همه آنها مُردند. چون فرزندم حسين به دنيا آمد، نامه اى نوشتم و تقاضاى دعا برايش كردم. اين بار، پاسخم داده شد و او، بحمد اللّه، زنده مانْد.

دلائل الإمامةـ به نقل از قاسم بن علاء ـ: به محضر صاحب زمان عليه السلام سه نامه درباره حوايجى كه داشتم، نوشتم و به عرض ايشان رسانيدم كه من، سنّم بالا رفته و فرزندى ندارم. امام عليه السلام حضرت درباره حاجت هايم پاسخ داد و درباره فرزند، پاسخى به من نداد. بار چهارم، نامه اى به ايشان نوشتم و خواهش كردم برايم دعا كند تا خداوند، فرزندى روزى ام كند. امام عليه السلام پاسخم را داد و درباره حوايجم نيز نوشت. همچنين، مرقوم فرمود: «بار خدايا! او را فرزندى پسر، روزى كن تا نورِ ديده او باشد و اين فرزندى را كه در راه دارد، وارثِ او قرار ده». نامه كه رسيد، من، خود، نمى دانستم فرزندى در راه دارم. نزد كنيزم رفتم و در اين باره از او پرسيدم. او به من گفت كه بيمارى اش برطرف شده است، و پسرى زاييد.