محمّد بن حسن

1 حدیث
الكافي عن محمّد بن الحسن بن شمّون:كَتَبتُ إلى أبي مُحَمَّدٍ عليه السلام أسأَ لُهُ أن يَدعُوَ اللّهَ لي مِن وَجَعِ عَيني، وكانَت إحدى عَينَيَّ ذاهِبَةً، وَالاُخرى عَلى شَرَفِ ذَهابٍ، فَكَتَبَ إلَيَّ: حَبَسَ اللّهُ عَلَيكَ عَينَكَ فَأَفاقَتِ الصَّحيحَةُ. ووَقَّعَ في آخِرِ الكِتابِ: أعَزَّكَ اللّهُ، آجَرَكَ اللّهُ وأحسَنَ ثَوابَكَ. فَاغتَمَمتُ لِذلِكَ ولَم أعرِف في أهلي أحَدا ماتَ، فَلَمّا كانَ بَعدَ أيّامٍ جاءَتني وَفاةُ ابني طَيِّبٍ، فَعَلِمتُ أنَّ التَّعزِيَةَ لَهُ. ۱
الكافىـ به نقل از محمّد بن حسن بن شمّون ـ: به امام عسكرى عليه السلام نامه اى نوشتم و از ايشان، درخواست كردم كه براى شفاى درد چشم من، دعا كند. يكى از چشمانم از بين رفته بود و ديگرى نيز در آستانه رفتن بود. امام عليه السلام به من نوشت: «خداوند، چشمت را برايت نگه دارد!». پس، چشم [نيمه] سالم، بهبود يافت. در پايان نامه مرقوم فرموده بود: «خدا به تو مزد دهد و پاداشِ نيكو عطايت كند!». ۲ من از اين موضوع، اندوهگين شدم و سراغ نداشتم كه كسى از خانواده ام مُرده باشد. چند روز بعد، خبر وفات فرزندم طيّب به من رسيد. دانستم كه آن تسليت امام عليه السلام براى او بوده است.
۱.الكافي: ج 1 ص 510 ح 17، المناقب لابن شهر آشوب: ج 4 ص 432 وفيه عن أشجع بن أقرع، بحار الأنوار: ج 50 ص 285 ح 60.
۲.اين جمله را در عربى، براى تسليت به صاحب عزا مى گويند.