حدیث دربارهامام على بن ابى طالب عليه السلام

عنه صلى الله عليه و آلهـ أيضا ـ: اللّهُمَّ اجلُ ۱ قَلبَهُ، وَاجعَل رَبيعَهُ ۲ الإِيمانَ بِكَ. ۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حقّ على عليه السلام ـ: بار خدايا! دل او را جلا بده و بهارِ دلش را ايمان به خودت قرار ده!

۱.جلا السيفَ والمرآةَ جلوا وجلاءً: صَقَلهما. والهمَّ عنه: أذهبه (القاموس المحيط: ج 4 ص 313 «جلا»).

۲.في حديث الدُّعاء «اللّهم اجعل القرآن ربيع قلبي» جعله ربيعا لأنّ الإنسان يرتاح قلبُهُ في الربيع من الأزمان ويميل إليه (النهاية: ج 2 ص 188 «ربع»).

۳.الأمالي للطوسي: ص 344 ح 705، اليقين: ص 160 كلاهما عن غالب الجهني عن الإمام الباقر عن آبائه عليهم السلام، المناقب للكوفي: ج 1 ص 410 ح 326 عن سلام الجعفي عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 40 ص 49 ح 85؛ حلية الأولياء: ج 1 ص 67، المناقب لابن المغازلي: ص 47 ح 69، شرح نهج البلاغة: ج 9 ص 167 كلّها عن أبي برزة.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر کسانی که پیامبر صلی الله علیه و آله برایشان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حقّ على عليه السلام ـ: بار خدايا! او را موفّق و استوار بدار!

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله برايم دعا كرد و گفت: «بار خدايا! دلش را هدايت فرما، سينه اش را گشايش بخش، زبانش را استوار بدار و از گرما و سرما نگاهش دار».

امام على عليه السلام:پيامبر خدا. دستش را بر سينه ام مى نهاد و سپس مى گفت: «بار خدايا! دلش را از دانش و فهم و روشنايى و بردبارى و حكمت (/ داورى) و ايمان، مالامال گردان. به او دانش بياموز و نادانش قرار مده و آن را حافظ قرار ده و فراموشكارش مگردان».

امام على عليه السلام:درد شديدى مرا گرفت. نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتم. مرا در جاى خود نشانيد و خود به نماز ايستاد و گوشه جامه اش را روى من انداخت. سپس فرمود: «بهبود يافتى، اى پسر ابوطالب و ديگر، مشكلى ندارى. من هيچ گاه چيزى از خدا نخواستم، مگر اين كه مانند آن را براى تو نيز خواستم. هيچ گاه از خدا چيزى نخواستم، مگر آن كه به من عطا فرمود، جز آن كه به من گفته شد: بعد از تو، پيامبرى نيست».

امام على عليه السلام:بر پيامبر خدا در مسجد وارد شدم، در حالى كه در يكى از اتاق هايش در محلّ نمازش نشسته بود. فرمود: «اى على! ديشب، در همين جا كه مى بينى، شب را به نماز گذراندم و از پروردگار بلند مرتبه ام درخواست مى كردم. هر چه از پروردگارم خواستم، مانند آن را براى تو نيز درخواست نمودم، و هيچ چيز از او نخواستم، مگر آن كه عطايم فرمود، جز آن كه به من گفته شد: بعد از من، پيامبرى نيست».

تاريخ دمشقـ به نقل از عبد اللّه بن حارث ـ: به على بن ابى طالب عليه السلام گفتم: مرا از برترين مقام و منزلتت در نزد پيامبر خدا آگاه كن. فرمود: «بله. يك بار من نزد او خوابيده بودم و ايشان، نماز مى خواند. چون از نمازش فراغت يافت، فرمود: اى على! من هيچ خيرى از خداوند عز و جل نخواستم، مگر اين كه به سانِ آن را براى تو نيز درخواست كردم، و از شرى به خدا پناه نبردم، مگر اين كه از او خواستم تو را نيز از مانندِ آن، در پناه خود درآورَد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره على عليه السلام ـ: بار خدايا! به او رحم كن و بر وى، رحمت آور و او را نصرت ده و به واسطه او نصرت عطا كن، و به او كمك نما و به واسطه او كمك فرما، كه او بنده تو و لشكر پيامبرِ توست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره على عليه السلام ـ: بار خدايا! دوست باش با هر آن كس كه دوستِ او باشد و دشمن باش با كسى كه دشمنِ او باشد و يارى كن كسى را كه يارى اش كند و دوست بدار هر كه را دوستش بدارد.