فِهرى و حسن بن محمّد بن بابا

امام هادى عليه السلامـ از نامه اى به دست خطّ ايشان به على بن عمرو قزوينى ـ: به دينى كه خداى متعال را با آن بندگى مى كنى، معتقد باش و بدان كه نظر قلبى من درباره كسى كه در مورد او [از من]پرسيده اى، يعنى فارِس ملعون، همان است كه به تو اظهار داشته ام. تو را مى سزد كه در لعن و مخالفت و دشمنى با او بكوشى و در اين باره تا مى توانى، جدّيت نمايى. من كسى نيستم كه دستور بدهم خداوند به چيزهاى نادرست، بندگى شود. پس در لعنت كردن بر او (فارِس) و افشاكردنش و قطع روابط با او و باز داشتن پيروانمان از او و نشان دادن نادرستى راه و عقايدش، سرسختانه بكوش و اين را از جانب من به پيروانمان نيز ابلاغ كن و برايشان از قول من بازگو نما. من در پيشگاه خداوند، مؤكّدا اين امر را از شما مى خواهم. پس، واى بر نافرمان و

امام هادى عليه السلامـ در نامه ايشان به عُبَيدى ـ: من در پيشگاه خداوند از فِهرى و حسن بن محمّد بن باباى قمى، اعلام برائت مى كنم. پس تو نيز از آن دو، برائت بجوى. من، تو و همه پيروانم را از او بر حذر مى دارم و بر آن دو، لعنت مى فرستم. لعنت خدا بر آن دو باد! [آن دو،] مفت خورانى هستند كه به نام ما، مردم را چپاول مى كنند و عوام فريب و آزار دهنده اند. خدا آن دو را بيازارد و به سختى در فتنه (عذاب)، سرنگونشان سازد! ابن بابا، مدّعى است كه من او را به پيامبرى فرستاده ام و او باب است. لعنت خدا بر او باد! شيطان، او را بازيچه قرار داده و گم راهش كرده است. لعنت خدا بر كسى كه اين ادّعاها را از او بپذيرد! اى محمّد! اگر توانستى سر او را با سنگ خُرد كنى، اين كار را بكن؛ چرا كه او مرا رنج داد. خدا او را