دِعبِل
1 حدیث
كمال الدين عن عبدالسلام بن صالح الهروي:دَخَلَ دِعبِلُ بنُ عَلِيٍّ الخُزاعِيُّ عَلى أبِي الحَسَنِ عَلِيِّ بنِ موسَى الرِّضا عليه السلام بِمَروَ، فَقالَ لَهُ: يَابنَ رَسولِ اللّهِ، إنّي قَد قُلتُ فيكُم قَصيدَةً وآلَيتُ عَلى نَفسي أن لا اُنشِدَها أحَدا قَبلَكَ.
فَقالَ عليه السلام: هاتِها، فَأَنشَدَها:
مَدارِسُ آياتٍ خَلَت مِن تِلاوَةٍومَنزِلُ وَحيٍ مُقفِرُ العَرَصاتِ.
فَلَمّا بَلَغَ إلى قَولِهِ:
لَقَد خِفتُ فِي الدُّنيا وأيّامَ سَعيِهاوإنّي لَأَرجُو الأَمنَ بَعدَ وَفاتي
قالَ لَهُ الرِّضا عليه السلام: آمَنَكَ اللّهُ يَومَ الفَزَعِ الأَكبَرِ. ۱
كمال الدينـ به نقل از عبد السلام بن صالح هروى ـ: دِعبل بن على خُزاعى، در مرو، خدمت امام رضا عليه السلام رسيد و گفت: اى پسر پيامبر خدا! من درباره شما قصيده اى گفته ام و با خود، عهد كرده ام كه آن را پيش از شما براى هيچ كس نخوانم.
[امام عليه السلام] فرمود: «بخوان».
دعبل، شروع به خواندن كرد:
حلقه هاى درسى كه در آنها قرآن خوانده مى شد، اكنون خالى اندو محلّ نزول وحى، چونان بيابانى بى آب و علف گشته است.
و چون به اين بيت رسيد كه:
من همه عمر در بيم و هراس زيستم؛ امّااميدم همه آن است كه بعد از مرگ، روى آسايش ببينم
[امام] رضا عليه السلام به او فرمود: «خداوند، تو را در آن روز وحشت بزرگ، در امان بدارد!».
۱.كمال الدين: ص 373 ح 6، عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 2 ص 263 ح 34، المناقب لابن شهر آشوب: ج 4 ص 338 نحوه، إعلام الورى: ج 2 ص 66، بحار الأنوار: ج 49 ص 239 ح 9.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکردعا کردن برای دیگران +2 مورد دیگر